امامت و رهبری، حاکمان زمان

دین فروشیها در حکومت معاویه

در آن دنیای تیره و تاریک چه مصائبی برای مردم پدید آمد و چه کسانی برای دستیابی به پول و مقام و منصب به خیانت پرداختند و چه دین فروشیهائی صورت گرفت. کارگزاران معاویه در واقع دین خود را به معاویه فروخته بودند و او با بذری که
[صفحه ۲۹۲]
میپاشید همه چیز آنها را در قبضه میگرفت که از جمله آن دینشان بود و مهم این است که آنها خود بدین اوضاع آگاه بودند.
سمره از کارگزاران معاویه در بصره بود. روزی که از شغل خود معزول شد گفته بود لعنت خدا بر معاویه. اطاعتی که از او کردهام اگر از خدا میکردم، خداوند هرگز مرا عذاب نمیکرد [۴۲۴].
معاویه پسرش یزید را در کاخ نشاند و برای او بیعت میگرفت. فردی آمد و عمل معاویه را در بیعت ستانی برای یزید تحسین کرد و گفت: اگر چنین نمیکردی دین مردم تباه میشد!! معاویه را این تملق خوش آمد و پولی به او داد. اخنف او را دید و گفت چرا چنین سخنی را گفتی؟ مگر نمیدانستی که معاویه و پسرش افرادی آلوده هستند؟ گفت چرا، از آن خبر داشتم ولی این پول هم کم نیست!! [۴۲۵].
و بالاخره آمار دین فروشی بالا رفت، در روزهای اول کار رقم بهای دین گران بود، تا حدی که شنیدید عبیدالله بن عباس با گرفتن یک میلیون درهم از حسن بن علی برید و به سوی معاویه رفت ولی بعدها مردم چنان دین خود را حراج کردند که وحشتناک بود. معاویه پسر مغیره را که حاکم کوفه بود احضار کرد و خصوصی از او پرسید که پدرت دین هر یک از آن افراد را به چند خریده است؟ گفت به سه هزار درهم. معاویه گفت مردم دین خود را به سه هزار درهم میفروشند؟ چقدر ارزان؟ پس به پدرت بگو حال که که دین اینقدر ارزان است از افراد بیشتری بخرد!! [۴۲۶].
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *