از دیدگاه سخنوران و محققان

رسوائی مورخان در مورد امام حسن

چه بسیارند مورخانی که به علت جهل خود قدم در دنیائی گذاشتهاند که حاصل آن جهل و فریب و خیانت است. و چه بسیارند مورخانی دیگر که اهل خیانت و مغرض بوده و برای دستگاه بنیامیه مزدوری کرده و درباره امام خائنانه و منافقانه برخورد کردهاند.
قلم در دست دشمن بود و منبرها در اختیار واعظان معاویه اینان میگفتند و آنان مینوشتند و هر دو گروه سر در آخور بنیامیه و بنیعباس داشتند. بساط این دو گروه رونق نمیگرفت جز با سرکوبی آل علی (ع) و به همین علت مرحوم شهید مطهری تعبیری در مورد بلوک شرق و غرب دارد که درباره این دو گروه نیز صادق. و آن تعبیر دو لبه و دو تیغه یک قیچی است که حاصل درهم فشرده شدن آن دو نابودی خاندان علی (ع) است.
جهل و غفلت مورخان، خیانت آنان، و احیانا تعصبات فرقهای شان سبب شد که داوریها درباره آنان بس غلط و نامناسب باشد. فیلیپ حتی، در تاریخ خود مینویسد:
حسن بن علی (ع) بیش از آن که در منصب و کار حکومت باشد در خانه و در میان زنان بود. همش صرف اموری غیر از اداره کشور میشد و چند وقتی نگذشت که خلافت
[صفحه ۴۱۰]
را به رقیب نیرومند خود واگذاشت و به مدینه بازگشت تا در آنجا به آرامی و آسودگی سرکند [۶۴۵] و میبینید پسر پیامبر چگونه مورد ستم مورخان مزدور و یا جاهل قرار گرفته است.
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *