حوادث، وقایع، هجرت

رهبری در جامعه اسلامی

قرآن همانند یک قانون اساسی حقوق اساسی جامعه را در فرایندهای گوناگون تثبیت نموده است. رهبری جامعه سنگ زیرین و بنیانی حقوقی اجتماعی را شکل میدهد که به صورت متقابل در ترابط میان امام و امت مطرح است.
قرآن این حقوق را به گونه طرح نموده است که گذشت زمان توان فرسایش بنیانهای آن را ندارد، بلکه معیارها همواره به صورت یک عنصر زنده و پویا خود را شاداب نمودار میسازند.
در فرآیند امامت و رهبری جامعه، به لحاظ اهمیت آن اهتمام لازم را نهاده و امر رهبری را شفاف ساخته و نگر جامعه را با شیوههای گوناگون به آن معطوف داشتهاست. در همین راستا یکی از شاگردهای قرآن در تثبیت رهبری جامعه این است که پاداش رسالت بزرگ و پرزحمت رسول الله (ص) را روی کرد و مودت به «ذو القربی» عنوان مینماید. زیرا روی کرد به ذوالقربی و مودت به آنان همان استقرار نهاد رهبری در جامعه است.
طرح موضوع «ذو القربی» در قرآن نظر جامعه را به اهتمام مورد و نیز افراد مورد نظر آشکار میسازد: قل لا اسئلکم علیه اجرا الا الموده
[صفحه ۵۹]
فی القربی. [۶۳] «من بر انجام رسالت خویش هیچ گونه چشم داشتی جز مودت و محبت به خویشاوندان خویش ندارم.» این نکته آشکار است که پاداش رسالت با این گستره و بزرگی همانند تلاش حضرت چیز عادی نمیتواند باشد.متاع دنیایی و همانند آن ارزش را ندارند که پاداش رسالت رسول الله صلی و الله و آله قرار گیرد، بلکه مودت به ذو القربی که بازگشت آن همان استقرار دین و معیارهای الهی است میتواند پاداش رسالت قرار گیرد. و این گونه قرآن اهتمام موضوع رهبری مطرح ساخته است. که مودت به اهل بیت روی کرد مردم به رهبری آنان و پذیرش ولایت آنان است؛ که بر ارزشهای الهی و انسانی استوار است.
برگرفته از کتاب امام حسن علیه السلام الگوی زندگی نوشته: حبیب الله احمدی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *