دیدگاه های دیگران

ریشه و اساس اتهامات به امام حسن

اینکه چرا امام را به این مسائل متهم کردند به دلایلی است که ما برخی از آنها را طی مباحث فصول پیشین یاد کردهایم و به برخی دیگر در همین فصل اشاره داریم: از آن جمله است:
– نشان دادن بغض و کینه و عداوت خود به اهل البیت (ع) که عمری آن را در دل خود پرورده بودند.
– توجیه اعمال ناروای خود زیرا که وقتی فرزند پیامبر چنین کند بر آنها نیز باکی نخواهد بود.
– سرکوب کردن او در نزد مردم تا او نتواند به ادعائی سر برافرازد.
– شان او را در حد یک شاهزاده شهوتران پائین آوردند که تنها به فکر عیاشی و شهوت بود نه مردم.
– به سیم آخر زدند، او را عیاش معرفی کردهاند تا دائم الخمر بودن یزید بیعیب و ایراد باشد!!
– و بالاخره نشان دادن اینکه او لیاقت حکومت را ندارد.
آنچه باید دانست
او فرزند رسول الله (ص) است. از بیت کریم علی (ع) و فاطمه (ع) است، امام و مقتدای جامعه است. منصوص از جانب رسول الله (ص) است. منصوب از جانب پیامبر (ص) و علی (ع) است. اهل تقوا و کرامت است. جهادی صامت و آلام دارد. و در راه هدف از بذل جان دریغ ندارد.
صلح او جهادی عظیم و حتی دردناکتر از جهاد تیر و شمشیر بود. میدان جهادش وسیعترین میدانهاست. کار و برنامهاش زمینه ساز قیام و جهاد حسینی است. عشق او به اسلامی که او را از جان دوستتر میداشت سبب شد که او دم برنیاورد، از خود بگذرد و خود را برای اسلام فدا سازد. او برای مدت عمر خود نرمش نشان داد تا فرصت موعود فرارسد.
[صفحه ۴۲۵]
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *