ازدواج و همسران

زوجات امام حسن (ع)

زوجات حضرت حسن (ع) را ابن شهرآشوب و جماعتی از محدثین و مورخین دویست و پنجاه تن به شمار گرفته‌اند و گروهی سیصد تن گفته‌اند چند تن از شناختگان این زنان نگاشته می آید: نخستین حفصه دختر عبدالرحمن بن ابی بکر و دیگر ام رباب دختر امرء القیس بن عدی بن تیم و دیگر هند دختر سهیل بن عمرو دیگر زنی از بنی علقمه بن زراره و دیگر زنی از قبیله بنی کلب و دیگر زنی از دختران عمرو بن ابراهیم المنقری.
و دیگر زنی از بنی شیبان، به عرض حسن (ع) رسانیدند که دل او به جانب خوارج می رود لاجرم او را طلاق گفت «و قال انی اکره ان اضم الی نحری جمره من جمر جهنم» فرمود مکروه می دارم پاره‌ی از آتش پاره‌های جهنم را بر سینه‌ی خود بچفسانم و از این سیصد زن که آن حضرت نکاح فرمود بعضی سه تن را گفته‌اند که فرزند آورد و بعضی هفت تن را ام ولد شمرده‌اند و جماعتی نه تن را صاحب فرزند دانسته‌اند و علمای اخبار در ایشان نیز اختلاف سخن دارند و من بنده این نه تن را رقم می کنم.
نخستین ام بشر دختر ابو مسعود انصاری و نام ابو مسعود عقبه بن عمرو، و به روایتی عقبه بن ثعلبه خزرجیه است دوم خوله دختر منظور بن ریان الفزاریه و نام مادر خوله ملیکه دختر خارجه بن سنان است سه دیگر ام اسحق دختر طلحه بن عبدالله تیمی است.
چهارم ام کلثوم دختر فضل بن عباس بن عبدالمطلب پنجم ام ولد و بعضی گفته‌اند نام او نفیله بود ششم زینب دختر سبیع بن عبدالله برادر جریر بن عبدالله بجلی هفتم زنی از جماعت بنی ثقیف بود هشتم ام ولد و او را صافیه می خواندند نهم جعده
[صفحه ۲۶۹]
دختر اشعث بن قیس کندی که آن حضرت را لبن مسموم خورانید چنانکه به شرح رفت.
و این سیصد تن زنان گاهی که جنازه‌ی حسن را حمل می دادند همگان با پای عریان از قفای جنازه می رفتند و بهای های می گریستند و این زنان بیشتر خویشتن را به خواستاری خود به حباله‌ی نکاح حسن (ع) در می آوردند اگر چه روز دیگر مطلقه باشند تا بدین شرافت قرین افتخار و سعادت گردند، چنانکه دختر مردی را خواست خطبه کند «قال له انی مزوجک و اعلم انک ملق طلق قلق ولکنک خیر الناس نسبا و ارفعهم جدا و أبا» یعنی دختر خویش را با تو تزویج می کنم و حال آنکه می دانم تو فقیری و مال اندوخته نمی کنی و زن را بی طول مدتی طلاق می گوئی و قرین ضجرت و خستگی خاطری [۱۹].
ابن ابی الحدید گوید آن حضرت ملق و طلق بود اما قلق نبود چه از همه مردم در وسعت صدر و سجاحت خلق افزون بود و نیز امیرالمؤمنین علی (ع) فرمود: ان الحسن مطلاق فلا تزوجوه.
[صفحه ۲۷]
برگزیده کتاب ناسخ التواریخ شرح احوال امام حسن مجتبی(ع) نوشته آقای محمد تقی لسان الملک سپهر

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *