اخلاق و فضائل

سخنوری و فصاحت امام حسن

امام مجتبی (ع) پیشرو بلاغت و سخنوری و کانون سخنان فصیح و روشن و شیرین است. بیانات او دل افروز، و حتی درس آموز برای دیگران بود. و عمر میگفت او کانون
[صفحه ۳۸۶]
سخن فصیح و شیرین است [۶۰۶].
میراثهای ارزندهای از فضائل او در این زمینه برجای مانده و چنان بوده است که به گفته معاویه سخن گفتن به او الهام شده است [۶۰۷] و هم او میگفت درباره کسی جز حسن (ع) این احساس را نداشتهام که وقتی حرف میزد دوست داشتم گفتارش را ادامه دهد [۶۰۸].
او سخنوری بلیغ بود و در بدیهه گوئی و ابداع سخن بینظیر، مطالبی از علم و حکمت و اخلاق را درهم میآمیخت و آن را با منطقی بدیع و شیرین عرضه میداشت. او در زمان پدر گاهی به خطبه و سخنرانی میپرداخت و حق کلام را ادا میکرد. در عین حال چنان تواضع و فروتنی داشت که میفرمود اگر بنیامیه مرا به ناتوانی در سخن متهم نمیکردند هرگز زبان به سخن نمیگشودم.
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *