حوادث، وقایع، هجرت

سرنوشت عراق بعد از صلح معاویه

قرارداد صلح در سال ۴۱ به توافق طرفین رسید. معاویه خود رابه عنوان «امیر المومنین» مطرح ساخت! او تلاش فراوان نمود تا از مردم عراق و حجاز به ویژه کوفه و مدینه بیعت بگیرد که مردم نیز با اکراه با وی بیعت نمودند. سلطه معاویه بر عراق توسعه یافت. وی عمال خویش را بر مردم مسلط ساخت و بدترین نوع رفتار غیر انسانی را بر شیعیان و یاران علی و اهل بیت روا داشت. برفراز هفتاد هزار منبر [۲۴۴] علی و اهل بیت را نکوهش و لعن نمود! خطیبان جمعه و جماعات در مساجد حتی در مسجد النبی و مسجد الحرام همواره به خصوص
[صفحه ۱۷۳]
در خطبههای رسمی روزهای جمعه و عید فطر و عید اضحی بر علی و اهل بیت لعن نمودند! که همانند مروان حکمها ولایت و امامت جمعه مدینه را بر عهده گرفتند، که از عمق عداوت و کینه، بر علی و عترت رسول الله (ص) لعن و نفرین نموده، خواستند چهره تابناک آنان را مخدوش سازند. [۲۴۵].
بعد از توافق صلحنامه موقعیت کوفه آن گونه تضعیف شد که امام مجتبی (ع) به همراه دیگر خاندان رسول الله (ص) همان سال ۴۱ از آن شهر هجرت نموده به مدینه بازگشتند [۲۴۶]. کوفه و عراق جولانگاه سپاه سرخپوشان معاویه قرار گرفت. عراقی که حمایت خویش را از اهل بیت کاهش داد، از آغوش اهل بیت به آغوش معاویه سر سپرد! اینک دچار ذلتی شده است که تاریخ نمونه آن را سراغ ندارد. آن گونه قتل و غارت و رعب و وحشت مستولی شده است که از قتل یاران و شیعیان علی (ع) سیلاب خون جاری شده است! که این سرنوشت بر اساس تغییر روش آنان بود که ناگزیر ازآن بود. زیرا که سنتهای الهی تغییر پذیر نیستند. سرسپردن به ستم سرنوشت امتی است که رهبری به حق را بر نتابد و از فرزانهای چون امام مجتبی (ع) حمایت ننماید: ان الله لا یغیر ما بقوم حتی یغیروا ما بانفسهم. [۲۴۷].
و آنک معاویه هر جا شیعه علی مییابد به فجیعترین شیوه به قتل میرساند. و اینک معاویه زبانش و زبان سخن گویانش آن مقدار فرصت حاصل نموده است که به دامن پاک اهل بیت دراز شده است و سالهای سال در حرمین شریفین در حضور عترت بر علی و اولاد علی لعن و نفرین مینماید. که چه مقدار بر مجتبی حسن (ع) تحمل
[صفحه ۱۷۴]
این تلخی جانکاه است؟! که این زهر تلخ همواره در عمق جان امام مجتبی (ع) نفوذ مینماید و همواره زهر مهلک به کام اهل بیت میچکاند.
اینک اهل بیت و عترت رسول الله (ص) در اوج مظلومیت زندگی سپری میکنند. ستم فراگیر سراسر عراق را پوشش داده است و هیچ فرزانهای از ظلم بنیامیه در امان نیست. کوفه عاصمه علی و اهل بیت به دست مغیرهها، زیاد بن ابیهها، آنگاه حجاجها به بدترین ننگ و ذلت گرفتار آمده است! که این سرنوشت ثمره روشی بود که آنان در پیش گرفتند و از حمایت خود را رهبری به حق اهل بیت علیهم السلام دریغ نمودند.
برگرفته از کتاب امام حسن علیه السلام الگوی زندگی نوشته: حبیب الله احمدی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *