امامت و رهبری، حاکمان زمان

سکوتها در حکومت معاویه

در این گیر و دار آن شرایط ناگوار کسانی که وجههای و آبروئی داشتند، و آنها که در برابر ناروائیها میایستادند در این گونه موارد سکوت میکردند. و شاید مصلحت آنها در امور مالی چنین وضعی را ایجاب میکرد.
شما عایشه را ببینید که روزی علیه عثمان قیام کرد و فریاد میزد که هنوز جامه رسول اله (ص) در نزد من است و این یهودی (پیر کفتار) احکام رسول الله (ص) را عوض میکند. و روزی هم سوار بر شتر شده و علیه علی (ع) قیام مسلحانه کرد و جنگ جملی را به راه انداخت که در آن عدهای بسیار به شهادت رسیدند.
اما در برابر قتلها و دمارهای معاویه سکوت کرده و دم برنمیآورد. در مواردی او را
[صفحه ۳۱۸]
نصیحت میکرد که اگر فلان گونه عملی کنی بهتر است. حلم داشته باش و… آیا او نمیدانست که بر سر مردم چه میآید؟ آیا عدالت علی (ع) غیر قابل تحمل و ظلم معاویه قابل تحملتر بود؟ آیا وظیفه این بود که به معاویه بگوید: با مخالفان مدارا کن، انشاء الله تسلیم اراده تو خواهند شد [۴۵۲] خدایا تو خود میدانی!!
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *