حوادث، وقایع، هجرت

شرایط امام حسن (ع) برای بیعت با معاویه

امام حسن مجتبی علیه السلام پس از مشاهدهی بیوفایی یاران، و آمدن معاویه به کوفه عبدالله بن نوفل بن حارث بن عبدالمطلب را
که خواهرزادهی معاویه بود به سوی او فرستاد و به او فرمود: قال علیه السلام: صر الی معاویۀ له عنی: انک ان أمنت الناس علی
أنفسهم و اموالهم و اولادهم و نسائهم بایعتک، و ان لم تؤ منهم لم أبایعک [ ۱۳۴ ]. امام حسن علیه السلام فرمود: (به او فرمود: برو به
جانب معاویه و از طرف من به او بگو: تو اگر مردم را نسبت به جانها و اموال و فرزندان و زنانشان امان دهی، با تو بیعت میکنم و
اگر امان ندهی با تو بیعت نمیکنم.) و در حدیث دیگری آمده است، آنگاه که معاویه وارد کوفه شد، به دارالاماره رفت و برای
امام حسن مجتبی علیه السلام پیغام داد که برای بیعت با من حاضر شو، امام علیه السلام برای او پیغام فرستاد که با تو بیعت میکنم به
این شرط که همهی مردم در امان باشند. معاویه در پاسخ گفت: همه در امانند، مگر قیس بن سعد. امام دوباره به او پیغام داد که:
[صفحه ۹۶ ] فأرسل الیه الحسن علیه السلام: أبایعک علی أن الناس کلهم آمنون … فقال معاویۀ: الناس کلهم امنون الا قیس بن سعد،
فانه لا أمان له عندی. فأرسل الیه الحسن علیه السلام: انی لست مبایعا، أو تؤمن الناس جمیعا و الا لم أبایعک [ ۱۳۵ ]. (امام حسن
علیه السلام در جواب معاویه پیغام فرستاد که: با تو بیعت میکنم که تمام مردم در امنیت (امان) باشند. معاویه گفت: همهی مردم در
صفحه ۶۹ از ۳۲۶
امان هستند، مگر قیس بن سعد که به او امان نمیدهم. سپس امام حسن علیه السلام در جواب او پیغام فرستاد که: من بیعت نمیکنم،
مگر آن که تمام مردم را امان دهی و گرنه با تو بیعت نمیکنم.)
برگرفته از کتاب فرهنگ سخنان امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته: محمد دشتی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *