از دیدگاه قرآن

شرایط رهبر در قرآن عدالت گستر

نسبت به خود و دیگران ستمگر و ظالم نباشد، زیرا در دیدگاه قرآن کریم، اشخاص ستمگر نمیتوانند زعامت و پیشوایی مردم را به دوش گیرند. قرآن خلافت را از فرزندان و ذریهی ابراهیم نفی کرد، آن گاه که ابراهیم خلیل علیهالسلام برای فرزندانش تقاضای مقام امامت کرد و گفت:
«قال و من ذریتی» امامت را در ذریه و فرزندانم قرار ده. خداوند فرمود: «لا ینال
[صفحه ۱۶۶]
عهدی الظالمین [۲۶۰]؛ خلافت و امامت که عهد و امانت من است، به افراد ستمگر نخواهد رسید. و در جای دیگر فرمود:
«فاصبر لحکم ربک و لا تطع منهم آثما او کفورا [۲۶۱]؛ پس در برابر پروردگارت شکیبا باش و از آنانی که ناسپاس و گناهکارند اطاعت مکن.»
و نیز محمد بن مسلم با سند صحیح از امام صادق علیهالسلام نقل میکند که امام علیهالسلام خطاب به او فرمود: «… والله یا محمد من اصبح من هذه الامه لا امام له من الله – عزوجل – ظاهر عادل اصبح ضالا تائها. و ان مات علی هذه الحاله مات میته کفر و نفاق. واعلم یا محمد ان ائمه الجور و اتباعهم لمعزولون عن دین الله قد ضلوا و اضلوا فاعمالهم التی یعملونها کرماد اشتدت به الریح فی یوم عاصف… [۲۶۲]؛
سوگند به خدا ای محمد بن مسلم! هرکس از این امت شب را صبح کند و دارای امام و پیشوا و مقتدایی روشن و عادل از سوی خداوند نباشد در گمراهی و هلاکت فرو رفته است، اگر در آن حالت بمیرد کافر و منافق از دنیا رفته است. بدان ای محمد! همانا رهبران ستمگر و پیروان آنها که از دین الهی فاصله دارند خود گمراه و سبب گمراهی دیگرانند، پس اعمالی را که انجام میدهند همانند خاکستری است که در معرض باد تند و شدیدی قرار گیرد.»
برگرفته از کتاب حقایق پنهان نوشته آقای احمد زمانی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *