از دیدگاه شعرا

شعر در وصف امام حسن مجتبی اختر برج ولا

یا رب امروز چرا خاطر خلق افسرده‌ست
شیعیان را گل رخسار، چرا پژمرده‌ست
دل اولاد علی از چه چنین آزرده‌ست
بارالها! مگر امروز عزیزی مرده‌ست
که به هر برزن و کو، گشته عزاخانه به پا
چشم یاران شده از گریه به سان دریا
گوییا اختری از برج ولا کرده افول
که به دریای الم، غوطه‌ورند آل رسول
هر که را می نگرم هست پریشان و ملول
شده از داغ پسر خون، دل زهرای بتول
اشک حسرت به رخ از مرگ حسن کرده روان
هست هر دم به فغان، موی کنان، مویه کنان
آری آری حسن بن علی، آن خسرو دین
آن که در فخر و شرف هیچ کسش نیست قرین
گشته مسموم ز بیداد یکی پست و لعین
با دل خون شده و زار و پریشان و غمین
روز و شب ذکر حسین بن علی، واحسن است
دل زینب ز غم مرگ حسن، پرمحن است
[صفحه ۱۲۷]
برگرفته از کتاب آینه بردباری سروده هایی از شاعران در وصف امام حسن مجتبی نوشته آقای محمود عباس و شاهرخی مشفق کاشانی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *