از دیدگاه شعرا

شعر در وصف امام حسن مجتبی داغ جگر

لاله‌ای بود که با داغ جگر سوخته بود
آتشی در دل سودازده افروخته بود
شرم دارم که بگویم تن مسموم تو را
خصم با تیر به تابوت به هم دوخته بود
راز دل را همه با همسر خود می گویند
حسن از همسر خودکامه‌ی خود سوخته بود
جگرش پاره شد از نیشتر زخم زبان
در لگن خون‌دلی ریخت که اندوخته بود
ارث از مادر خود برد غم و رنج و محن
صبر و تسلیم و رضا از پدر آموخته بود
[صفحه ۱۷]
برگزیده از کتاب آینه بردباری سروده هایی از شاعران در وصف امام حسن مجتبی نوشته آقای محمود عباس و شاهرخی مشفق کاشانی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *