از دیدگاه شعرا

شعر در وصف امام حسن مجتبی رخسار حسن

در نیمه‌ی ماه رمضان گلشن زهرا
از تابش رخسار حسن گشت دلارا
آن خانه که از شمس و قمر بود منور
هر چند صفا داشت فزون گشت مصفا
زهرا و علی را پسری داد خداوند
کز مقدم او مفتخر آمد همه دنیا
آراسته امروز سرایی‌ست که در آن
اسرار خدایی‌ست ز هر سوی هویدا
حسن حسن از مهر جهانتاب سبق برد
با خلق حسن ختم بود معنی زیبا
صبری که مقدم به نماز است به قرآن
در راه خداوند از او آمده پیدا
ای جان به فدای تو که با خلق خدایی
دادی به همه خلق جهان درس مدارا
پرورده‌ی زهرا دو گل از باغ ولایت
با حلم خداوندی و با همت والا
آری حسنین آن دو جوانان بهشتند
در هر دو سرا مایه‌ی امید دل ما
ای گلشن اسلام ز خون دل تو سبز
فرداست کزین خون بدمه لاله‌ی حمرا
از خون دو فرزند پیمبر شده گلرنگ
گلزار حقیقت بر هر دیده‌ی بینا
چونان که ز خون تن سالار شهیدان
بیماری دین راست دگر باره مداوا
تو کشته‌ی صبری و شهیدان جهان راست
در دامن صبر تو همه دست تولا
اسلام سرافراز شد از هر دو برادر
سالار شهید او و تو سردار شکیبا
یک روز جهاد است به شمشیر و دگر روز
از صبر بقا دین خدا راست همانا
یاران تو بودند فرومایه و غدار
زین روی شدی دستخوش کینه‌ی اعدا
گر عهد شکن خصم تو گردید عجب نیست
پرهیز ندارد ز خطا دشمن رسوا
جانها به فدای تو و صبری که نمودی
تا سبز بماند به جهان گلشن زهرا
[صفحه ۱۸۷]
برگرفته از کتاب آینه بردباری سروده هایی از شاعران در وصف امام حسن مجتبی نوشته آقای محمود عباس و شاهرخی مشفق کاشانی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *