از دیدگاه شعرا

شعر در وصف امام حسن مجتبی سرو گلزار ولایت

ای حسن ای که برو دوش نبی جای تو بود
سرو گلزار ولایت، قد رعنای تو بود
علی آن مظهر حق، کشته‌ی شمشیر ستم
محو چون آینه بر روی دلارای تو بود
فاطمه آن که بود خاک درش قبله‌ی حور
شمع خلوتگه او منظر زیبای تو بود
چشم حق‌بین حسین آن ثمر نخل وجود
خیره چون لاله بر آن نرگش شهلای تو بود
زینب آن قافله سالار یتیمان حسین
شاهد درد و غم و رنج جگرخای تو بود
چون علی کو همه دم ساغر محنت نوشید
خون دل از ستم چرخ به مینای تو بود
تکیه زد خصم فرومایه بر آن جایگهی
که سزاوار تو و مسند و مأوای تو بود
کس چه داند که چه دیدی که گزیدی ره صلح
مصلحت بین به خدا دیده‌ی بینای تو بود
[صفحه ۹۷]
چون شفق با رخ گلرنگ شدی در بر دوست
خون دل نقش در آیینه‌ی سیمای تو بود
«دامنی را که به خون دل خود کردی رنگ»
شاهد حق‌کشی دشمن رسوای تو بود
بی‌گمان ز آتش دوزخ به سلامت گذرد
هر که را لاله صفت داغ تولای تو بود
[صفحه ۹۸]
برگرفته از کتاب آینه بردباری سروده هایی از شاعران در وصف امام حسن مجتبی نوشته آقای محمود عباس و شاهرخی مشفق کاشانی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *