از دیدگاه شعرا

شعر در وصف امام حسن مجتبی سپهر بنی‌هاشم

طومار جان جن و بشر پاره پاره گشت
قرآن به چشم اهل نظر، پاره پاره گشت
بی‌پرده چون به شر گروهی بشر نما
صد پرده از حریم بشر پاره پاره گشت
بر زد شبی شراره‌ی ظلمت به قلب نور
دل از سپیده، وقت سحر پاره پاره گشت
آبی به جای رفع عطش ریخت آتشی
بر دل، که تا به روز شمر پاره پاره گشت
از قلب کل هستی و از پیکر وجود
آتش گرفت جان و جگر پاره‌پاره گشت
دردا که از سپهر بنی‌هاشم، آن که بود
یک مه دو جا به ماه صفر، پاره پاره گشت
یک جا به زهر فتنه و یک جا به تیر کین
یک جسم خسته از دو شرر پاره پاره گشت
قلبی که بود در اثر زهر، چاک چاک
با تیر کینه بار دگر پاره پاره گشت
[صفحه ۱۷۴]
در پیش چشم آن همه اختر، چنان شهاب
بارید تیر شب که قمر پاره پاره گشت
باران تیر بر کفن و بر بدن نشست
جیب صدف درید و گهر پاره پاره گشت
ای دل دگر مجو هنر حسن، بی‌حسن
شیرازه‌ی کتاب هنر پاره پاره گشت
[صفحه ۱۷۵]
برگرفته از کتاب آینه بردباری سروده هایی از شاعران در وصف امام حسن مجتبی نوشته آقای محمود عباس و شاهرخی مشفق کاشانی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *