از دیدگاه شعرا

شعر در وصف امام حسن مجتبی شهید زهر

شد موسمی که چشم جهان گریه می کند
انس و ملک، زمین و زمان گریه می کند
دارد دو داغ بر دل بشکسته فاطمه
گاهی بر این و گاه بر آن گریه می کند
گرید گهی به غربت و مظلومی حسن
گه در فراق باب، ز جان گریه می کند
مظلوم‌تر نبود به عالم ز مجتبی
بر این شهید عشق، جهان گریه می کند
شد تشت پر ز خون و بر این ماتم عظیم
زینب به سان ابر خزان گریه می کند
با تیر گشت بدرقه تابوت و مجتبی
زهرا از این خبر به جنان گریه می کند
مسموم زهر جعده‌ی ملعونه شد حسن
بنگر ز غم حسین چه سان گریه می کند
بر قبر بی‌چراغ تو در گوشه‌ی بقیع
هر شیعه در نهان و عیان گریه می کند
ای قبر بی‌نشان توأم قبله‌گاه عشق
در ماتمت «فراز» ز جان گریه می کند
[صفحه ۱۲۸]
برگرفته از کتاب آینه بردباری سروده هایی از شاعران در وصف امام حسن مجتبی نوشته آقای محمود عباس و شاهرخی مشفق کاشانی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *