از دیدگاه شعرا

شعر در وصف امام حسن مجتبی عزای حسن

کنید ماتمیان! گریه در عزای حسن
که شد بلند به ماتم ز نو لوای حسن
اگر گذشت محرم، رسیده ماه صفر
حسینیان بخروشید در عزای حسن
پی تسلی زهرا، خوش آن که می گرید
گهی برای حسین و گهی برای حسن
ببرد بار ملالی حسن، که بردن آن
ز ما سوی نتواند کسی، سوای حسن
غمی که داشت حسن در دل حزین، شرحش
ز من مجو که حسن داند و خدای حسن
کند به دشمن خود بهر حفظ دین، بیعت
مقام حلم تماشا کن و رضای حسن
ز چشم اهل نظر سر زد آن عصا کز ظلم
فرود برد همان کوردل به پای حسن
چه دیده بود از او خصم او، که دایم بود
به قصد جان به اندوه مبتلای حسن
[صفحه ۹۳]
فغان که رنگ زمرد ز سوده‌ی الماس
پدید شد به لب لعل جانفزای حسن
به حق او بنگر جور چرخ و طغیانش
که بعد قتل، عدو کرد تیر بارانش
[صفحه ۹۴]

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *