از دیدگاه شعرا

شعر در وصف امام حسن مجتبی میلاد سبط اکبر

خانه‌ی شیر خدا مرکز وجد است و سرور
هر که را می نگری غرق شعف باشد و شور
مصطفی همچو علی از همه برتر مسرور
زانکه از برج بتول است عیان آیت نور
اندر این لحظه که نیمی شده از ماه صیام
جلوه‌گر می شود از جانب حق ماه تمام
آری امشب شب میلاد شه دین حسن است
مظهر حسن و حسن آن که به وجه حسن است
بهترین احسان، از محسن کل ذوالمنن است
دومین حجت و اول گل یکتا حسن است
قل هو الله احد، مظهر فیض صمد است
گلشن فاطمه را تازه گل سر سبد است
پسر اول زهرا بود و شیر خدا
هست دوم وصی ختم رسل شاه هدی
سومین خسرو دین، چارمی آل کسا
خامس آل عبا راست برادر ز وفا
سبط اکبر به نبی، رهبر سرمد باشد
یوسف مصر دل آل محمد باشد
آن که تاج شرفش زینت تارک باشد
و آن که صبرش به سر خصم بلارک باشد
احسن الایه‌ی یاسین و تبارک باشد
بهترین هدیه‌ی این ماه مبارک باشد
هست آری چو مه رحمت و غفران این ماه
خود بود مظهر آن رحمت یزدان این ماه
[صفحه ۵۸]
مولدش را به مه روزه هزاران سبب است
بشنو از «خوشدل» این نکته که عین ادب است
روزه‌داران را افطار از آن شهد لب است
ز آنکه افطار رطب در رمضان مستحب است
خاصه این تازه رطب را که ز نخل شرف است
باغبانش علی، آن خسرو ملک نجف است
چون در امشب دل پیغمبر و زهرا شاد است
خاطر شیر حق از رنج و محن آزاد است
باغ دین از گل رخسار حسن آباد است
موسم تهنیت و گاه مبارکباد است
تیغ او نشتر فصاد و کند رفع فساد
خون فاسد به در آرد ز تن اهل عناد
آن که حق حسن از راکب استر گیرد
هم چنین حق حسینش ز ستمگر گیرد
حق بی‌دستی عباس دلاور گیرد
خون شش‌ماهه و حق علی‌اکبر گیرد
به ولی الله اعظم که بود صاحب عصر
آن که در دولت وی فتح قرین باشد و نصر
[صفحه ۵۹]
برگرفته از کتاب آینه بردباری سروده هایی از شاعران در وصف امام حسن مجتبی نوشته آقای محمود عباس و شاهرخی مشفق کاشانی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *