از دیدگاه شعرا, مولودی، مدایح و مراثی

شعر میلاد امام حسن (ع) – دوش بر گوشم رسید این مژده از جان آفرینم

دوش بر گوشم رسید این مژده از جان آفرینم
کاید از ره آن نگار دلنواز دلنشینم

گفتم ای مه از کدامین آسمان باشی بگفتا
شمس ایوان ولایت عروه الوثقای دینم

نور چشم مصطفی یم نو گل خیر النسایم
اولین فرزند دلبند امیر المومنینم

من ولیعهد علی و زیب دامان بتولم
افتخارم بس که سبط رحمه اللعالمینم

به حسن نام و حسن حُسن و حسن خوی و شمایل
یوسف مصر ملاحت مالک الملک یقینم

من امام مجتبی یم زینت ماه خدایم
رمز نون و انمایم متن قرآن مبینم

من همان ماه تمامم جلوه ماه صیامم
شاهد صلح و قیامم وجه رب العالمینم

من پناه فرشیانم قبله گاه عرشیانم
هم که باشد کهکشان را سر به سر زیر نگینم

مقتدای عالمینم داد رس در نشعتینم
حافظ راه حسینم نور چشم مومنینم

باغ دین را باغبانم شمع بزم عاشقانم
ناظر خلقت ز خلق اولین و آخرینم

صبر شد حیران ز صبرم غربتم پیدا ز قبرم
در غم و درد و مصیبت پیشوای صابرینم

داغ جدم اولین داغ جگر سوزی که دیدم
خوشدلم بود از وجود باب و مام نازنینم

مادرم هم رفت از دنیا به سن نو جوانی
کاش بعد از مادرم من روی قنفذ را نبینم

من به چشم خویش دیدم صورت نیلی مادر
از غم روی کبود از سیلی اش ماتم نشینم

فرق بابایم ز شمشیر جفا شق القمر شد
شاهد قتل پدر از ظلم و جور مشرکینم

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *