شهادت

شهادت امام مجتبی

ده سال پس از صلح امام حسن با معاویه، پسر ابوسفیان تصمیم گرفت برای فرزندش بیعت بگیرد و او را ولیعهد خود گرداند.
اما در این راه امام حسن مجتبی (ع) را بزرگترین مانع میپنداشت زیرا ترسش این بود که پس از هلاکت خودش مردم که دلخوشی از دودمان معاویه ندارند، به امام بگروند. چند بار در صدد برآمد تا امام را از میان ببرد.
سرانجام معاویه در پنهانی کسی به نزد جعده دختر اشعث بن قیس که همسر امام حسن (ع) بود، فرستاد که او را وادار به زهر دادن امام نماید و وعده داد او را بهمسری پسرش یزید درآورد و صد هزار درهم برای او فرستاد. آن زن جنایتکار، هنگام افطار که امام (ع)روزش را روزهدار بود به وسیله زهری که مروان بن حکم که حاکم معاویه در مدینه بود، در اختیارش گذاشته بود، امام را مسموم نمود، و پس از این زهر، امام (ع) چندی بیمار شد و بنابر مشهور در بیست و هشتم ماه صفر ۵۰ هجری شهید گردید و در قبرستان بقیع در مدینهی مکرمه به خاک
[صفحه ۴۰]
سپرده شد. [۵۴].
برگزیده از کتاب تعالیم امام حسن مجتبی(ع)به زبان دعا و حدیث نوشته آقای حسن کافی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *