آثار, احادیث و سخنان

صحیفه امام حسن – سخن در توصیف برادر صالحی که داشت

اشاره
کان من اعظم الناس فی عینی، صغر الدنیا فی عینه، کان خارجا من سلطان الجهاله، فلا یمد یدا الا علی ثقه لمنفعه، کان لا یشتکی و لا یتسخط و لا یتبرم، کان اکثر دهره صامتا، فاذا قال بذ القائلین.
کان ضعیفا مستضعفا، فاذا جاء الجد فهو اللیث عادیا، کان اذا جامع العلماء علی ان یستمع احرص منه علی ان یقول، کان اذا غلب علی الکلام لم یغلب علی السکوت.
کان لا یقول ما لا یفعل، و یفعل ما لا یقول، کان اذا عرض له امران لا یدری ایهما اقرب الی ربه، نظر اقربهما من هواه فخالفه، کان له یلوم احدا علی ما قد یقع العذر فی مثله.
سخن آن حضرت در توصیف برادر صالحی که داشت
او در دید من از ارزشمندترین مردم بود، دنیا در چشمش بی ارزش، و از فرمانروایی جهل و نادانی خارج شده بود، و دستش را به سوی چیزی جز با اعتماد به ارزشمندی آن دراز نمی کرد، از وقایع روزگار شکایت نکرده و خشمگین و ملول نمی گردید، اکثر ایام ساکت بود، و چون لب به سخن می گشود بر گویندگان غالب می گردید.
انسانی ضعیف و ناتوان شمرده می شد، و چون زمان کوشش فرا می رسید، همانند شیر ژیان می گردید، آنگاه که در جمع دانشمندان قرار می گرفت حرص او در شنیدن از گفتن بیشتر بود، مغلوب کلام و سخن می گشت، اما مغلوب سکوت نمی گردید.
و در مورد آنچه انجام نمی داد سخنی نمی گفت، در مقابل آنچه نمی گفت را انجام می داد، اگر دو امر بر او عرضه می شد که نمی دانست کدامیک مورد خشنودی خداست، آنچه بر هوای نفس خود نزدیک بود را یافته و ترک می کرد، کسی را بر امری که مورد اعتذار واقع می گردد ملامت نمی کرد.
برگرفته از کتاب صحیفه الحسن نوشته: جواد قیومی اصفهانی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *