امامت و رهبری، حاکمان زمان, حوادث، وقایع، هجرت

صلح امام حسن علیه السلام با معاویه

اهداف صلح با معاویه
بزرگان و زمامداران جهان، هنگامی که اوضاع و شرایط را برخلاف اهداف خود می یابند، همواره می کوشند در موارد دو راهی، جانبی را بگیرند که زیان کمتری در برداشته باشد. امام حسن علیه السلام نیز براساس همین روش عاقلانه، می کوشید هدف های عالی خود را تا آن جا که مقدوراست، تأمین نماید. از این رو، هنگامی که ناگزیر به صلح با معاویه شد، طبق ماده اول، با این شرط حکومت را به وی واگذار کرد که در اداره امور جامعه اسلامی، تنها براساس قوانین قرآن و روش پیامبر صلی الله علیه و آله رفتار کند. روشن است که نظر امام، تنها رسیدن به قدرت و تشکیل حکومت اسلامی نبود.، بلکه هدف اصلی آن حضرت حفظ و نگهداری قوانین اسلام در اجتماع بود. به علاوه طبق ماده دوم، پس از مرگ معاویه، امام مجتبی علیه السلام به راحتی می توانست رهبری جامعه اسلامی را به عهده بگیرد و با توجه به اینکه معاویه حدود سی سال بزرگ تر از آن حضرت بود و در آن ایام دوران پیری را می گذرانید و امید زیادی به زنده بودن او نبود، روشن می گردد که این شرط، روی محاسبات عادی تا چه اندازه به نفع اسلام و مسلمانان بود.

گفتار امام حسن علیه السلام درباره انگیزه های صلح
امام حسن علیه السلام براساس مصالح امت اسلامی و شرایط آن روز اجتماع، ناگزیر از توافق با معاویه شد. ایشان در پاسخ شخصی که به صلح آن حضرت اعتراض کرد، به حقایق تلخ اشاره فرمودند و عوامل و موجبات اقدام خود را چنین بیان داشتند: (من به این علت حکومت و زمامداری را به معاویه واگذار کردم که یارانی برای جنگ با وی نداشتم. اگر یارانی داشتم، شبانه روز با وی می جنگیدم تا کار یکسره شود). ایشان هم چنین در خطبه ای فرمودند: (اگر یارانی داشتم که در جنگ با دشمنان خدا با من همکاری می کردند، هرگز خلافت را به معاویه واگذار نمی کردم؛ زیرا خلافت بر بنی امیه حرام است).

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *