شهادت

عبادت اولی

عبادت اولی

عبادت یعنی اظهار نیاز همراه با خاکساری در بارگاه محبوب. بنده، آن گاه که در برابر مولای خویش به انجام عبادتی می پردازد، در واقع فقر و احتیاج خویش را به محضر دوست عرضه می کند و کمال و بی نیازی را از او می خواهد. حال هرچه عبادت با رنج و زحمت بیشتری همراه باشد، نشانه صداقت او در ادعای بندگی است. راز اینکه بندگان خاص الهی و به ویژه امامان معصوم علیهم السلام مشکل ترین عبادت ها را برمی گزیدند، همین است. در مورد امام مجتبی علیه السلام روایت است که در سفرهای متعدد، با پای پیاده به حج مشرف می شد. در یکی از این سفرها، هر کس که در بین راه ایشان را می دید، از مرکب فرود می آمد و او نیز پیاده به راه می افتاد تا جایی که یکی از یاران آن حضرت را واسطه قرار دادند که برای آسایش دیگران، ایشان نیز بر مرکبی سوار شوند. آن حضرت فرمود: – ما نذر کرده ایم که پیاده برویم و سوار نمی شویم، لیکن از بی راهه می رویم تا بر مردم دشوار نباشد -.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *