زیارت نامه و ادعیه

غفلت از تسبیح و حمد خدا

با بیان و ارزیابی حقایق و مطالب و روایاتی که ذکر شد، غفلت و ترک تسبیح و حمد و یاد خدای تعالی در حقیقت به معنای انحراف از مسیر و جریان کل جهان آفرینش و خروج از فطرت و طبع خلقت است و این صددرصد به معنای سقوط در نهایت بدبختی است که هولناکترین خطر و کیفر در دنیا و آخرت را در عقب دارد. روایت ذیل بیانگر این حقیقت است:
در حدیث است یک روز پیامبر گرامی اسلام نزد عایشه آمده فرمود این دو لباس مرا بشوی، عرض کرد یا رسول الله دیروز شستم فرمود:
اما علمت ان الثوب یسبحن فاذا اتسخ انقطع تسبیحه [۶۶] یعنی آیا نمیدانی که لباس انسان، نیز تسبیح خدا میگوید، هنگامیکه چرک و آلوده شود تسبیح آن قطع گردد.
این روایت فوقالعاده دقیق و پرمحتوا ممکن است اشاره به این حقیقت داشته باشد که موجودات تا چهره پاک طبیعی دارند، آنان را به یاد خدا میاندازند اما هنگامیکه چهره پاک طبیعی خود را از دست دادند دیگر آن یادآوری از بین میرود.
انسان هم اگر از یاد خدا غافل گردد و تسبیح و حمد خدا را به فراموشی بسپارد این بیانگر آن است که از اصل فطرت و طبیعت خود روی گردانیده و چهره پاک طبیعی خود را از دست داده همراهی با کل جهان آفرینش را رها کرده و در وادیهای ضلالت و گمراهی و دامهای شیطانی افتاده واین همان سقوط و بدبختی بینهایت است.
امام صادق (ع)فرمود ما من طیر یصاد فی بر و لا بحر و لا شی یصاد من الوحش الا بتضعییعه التسبیح [۶۷] «هیچ پرنده در صحرا و دریا صید نمیشود و هیچ حیوان وحشی به دام صیاد نمیافتد مگر به ترک تسبیح».
نکته گفتنی و امیدبخش جمله آخر آیه مورد بحث، درباره تسبیح و حمد همه موجودات در برابر خدای تعالی میباشد که میفرماید: انه کان حلیما غفورا یعنی خداوند عزوجل با حلم و آمرزنده گناهان است.
[صفحه ۵۱]
این جمله بسیار ارزنده و امیدبخش نشان دهنده این حقیقت است که بشر به خاطر غفلت از خدا و ترک تسبیح و حمد خدا و کوتاهی در ذکر و یاد او، فورا مورد مواخذه و کیفر قرار نمیگیرد بلکه درهای توبه و بازگشت بسوی خدا بروی او باز است و حداکثر مهلت به او داده میشود و به مقدار کافی اتمام حجت بر او خواهد شد، بلکه از خواب غفلت بیدار و در راه شناخت خدا و تسبیح و تحمید او قدم برمیدارد و خود را نجات دهد. بخواست خدای تعالی در بحثهای آینده پیرامون تفضل، عفو و ترحم خدای تعالی نسبت به بندگانش که در مضامین و دعاهای امام حسن مجتبی (ع)است صحبت خواهیم کرد.
برگزیده از کتاب تعالیم امام حسن مجتبی(ع)به زبان دعا و حدیث نوشته آقای حسن کافی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *