فرزندان و نوادگان

فرزند امام حسن عمرو بن حسن

ابننما حلی (متوفای سال ۶۴۵ ه. ق.) او را عمر بن حسن معرفی میکند و میگوید: او کودکی خردسال بود و حدود یازده سال داشت که در سفر کربلا عمویش را همراهی کرد. بعد از واقعه کربلا با دیگر اسیران روانهی شام شد. روزی در شام یزید بن معاویه علی بن الحسین علیهالسلام و عمرو بن حسن را به حضور طلبید. یزید رو به عمرو کرد و گفت: حاضری با پسرم خالد کشتی بگیری؟ عمرو بن حسن جواب داد: «ما فی قوه للصراع و لکن اعطینی سکینا و اعطه سکینا فاما ان یقتلنی فالحق بجدی رسول الله صلی الله علیه و آله و ابی علی بن ابیطالب علیهالسلام و اما ان اقتله فالحقه بجده ابیسفیان و ابیه معاویه؛ نیرویی که باو کشتی بگیرم در من نیست، خنجری به من بده و کاردی به پسرت تا با هم بجنگیم یا او مرا میکشد، پس به جدم پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و پدرم علی بن ابیطالب علیهالسلام ملحق میشوم و یا این که من او را میکشم، پس او را به جدش ابوسفیان و پدرش معاویه ملحق مینمایم.»
یزید نگاهی خشمآلود کرد و گفت: «اینان (اهل بیت نبوت) کوچک و بزرگشان دست از عداوت و دشمنی با ما برنمیدارند، سپس با خواندن شعر زیر اهانتی به اهل بیت علیهمالسلام کرد:
شنشنه اعرفها من اخزم
هل تلد الحیه الا حیه [۶۱۶].
[صفحه ۳۶۲]
«این خوی و اخلاقی است که من از اخزم به یاد دارم، آیا از مار جز مار پدید میآید؟»
سپس یزید گفت: بنگرید آیا او بالغ شده یا هنوز کودک است. جواب دادند: او هنوز کودک است. یزید دست از مجازات او برداشت. [۶۱۷] سپس او را با اهل بیت علیهمالسلام و دیگر اسرا روانهی مدینه کردند.
سید بن طاووس یک نفر دیگر از فرزندان امام مجتبی علیهالسلام به نام یزید را همراه اسرا معرفی میکند. [۶۱۸].
برگرفته از کتاب حقایق پنهان نوشته آقای احمد زمانی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *