شهادت

فروغ نور

فروغ نور

چون امام حسن مجتبی علیه السلام پا بر پهنه عالم خاکی نهاد، خانه فاطمه علیها السلام در انتظار گام های نازنین پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله وسلم لحظه شماری می کرد. گویی تا آمدن آن وجود مبارک، حیرانی عظمت و جلال تولد آن مولود مبارک، به آرامش و سکون نمی رسید. اسماء، خادمه بزرگوار خانه وحی می گوید: چون به مبارکی تولد نور، حضرت محمد صلی الله علیه و آله وسلم به منزل فاطمه علیها السلام آمد، فرمود: ای اسماء! فرزندم را بیاور. من آن نوزاد پر نور و بهجت را چون گلی نو شکفته در میان پارچه ای زرد رنگ نهاده، نزد آن حضرت بردم. هنگامی که نگاه پیامبر بدان غنچه تازه رسیده افتاد، پارچه را به دور افکند و فرمود: نگفتم نوزاد را در پارچه زرد نپیچید؟ آن گاه پارچه ای سفید به او پیچانیده، در گوش راست او اذان و در گوش چپش اقامه تلاوت فرمود. پس از گذشت هفت روز، امام را در پارچه ای از حریر بهشتی که جبرئیل برای پیامبر هدیه آورده بود، پیچیدند و او را – حسن – نامیدند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *