حوادث، وقایع، هجرت

قومیت حمراء زمان امام حسن

قومیت حمراء که شکلگیری آنان به زمان حکومت داری امام علی (ع) بازگشت دارد، در زمان امام مجتبی (ع) قوت روز افزون حاصل نمودند. اینان طایفه مهاجری بودند که در کوفه و اطراف آن و نیز بصره شکل گرفته بودند.تعداد آنها به هزاران میرسید و طبق
[صفحه ۱۳۷]
نقل شیخ رضی از طبری مردان مسلح آن به بیست هزار نفر میرسیده است. [۲۰۲].
اینان به تعبیر برخی نویسندگان مزد بگیر جنایت بودند در برابر درهم و دینار هر جنایتی را مرتکب میشدند! این طایفه تا آن مقدار موقعیت فراهم آورده بودند که کوفه را به آنان نسبت میدادند. (کوفی الحمراء) همین نویسنده توانمند مینویسد اینان بیشترین نقش را در فتنههای بزرگی مانند فتنه سال ۴۱ علیه امام حسن مجتبی (ع) و ۶۱ علیه امام حسین (ع) به عهده داشتند [۲۰۳] و در واقع گارد مسلح و مزدور «زیاد» بودند. در جنایاتی که زیاد علیه شیعه مرتکب شد و هزاران را به قتل رسانید اینان ابزار دست وی بودند. [۲۰۴] این گونه تشکلها بهترین زمینه برای سیاستهای معاویه میباشد؛ تا در فتنههای اجتماعی از آنان بهره کافی ببرد. اینان چماق سرکوب عموم مردم بدست زیاد بودند، آن هم در حساسترین منطقه یعنی کوفه «عاصمه» حکومت علوی (ع). زیاد توسط این قوم آن گونه خشونت حاکم ساخته بود، که کسی توان و جرات تخلف نداشت و در سایه خشونت امنیتی اجتماعی را به گونهای مستقر ساخته بود که هر کسی تخلف مینمود از دم تیغ زیاد که به دست قومیت حمراء نهاده شده بود، میگذشت. طبری در مورد امنیتی که زیاد بنابیه مستقر ساخته بود مینگارد:
زیاد موفق به بکارگیری خشونت و استقرار حکومت معاویه و مطیع ساختن مردم و پیشقدم در جنایت بود. وی شمشیر آهیخت و تنها با گمان تخلف شخص را مجازات مینمود و اگر در مورد کسی
[صفحه ۱۳۸]
شبههای وجود داشت مجازات میشد. و مردم را آنگونه ترساند که امنیت (خشونت) مستقر شد! به طوری که اگر چیزی از دست کسی میافتاد کسی جرات برداشتن آن را نداشت تا صاحبش برگردد و بردارد. و زنان آن گونه در امنیت بودند که بدون بستن در خانه شب به استراحت میپرداختند. آن گونه خشونتی که سابقه نداشته است. [۲۰۵].
این قومیت در به شهادت رساندن یاران علی و امام مجتبی علیهماالسلام همانند رشید و حجر بن عدی و… و کشتن شیعیان در عراق نقش اول را به عهده داشتند. تشکل این گروه آن هم بااین وسعت و با این روحیه خشونت و جهل نادانی خطر آفرین برای امنیت و سلامت جامعه خواهد بود. و بهترین ابزار دست سیاستهای معاویه، در جهت آسیب رسانی به تشکل همسوی اهل بیت علیهم السلام میباشد.
برگرفته از کتاب امام حسن علیه السلام الگوی زندگی نوشته: حبیب الله احمدی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *