پدر و مادر (شجره نامه)

مادر امام مجتبی

مادر نقش اول را در تربیت فرزند به عهده دارد. از هنگام استقرار نطفهی کودک در رحم مادر، در دوران بارداری که جنین همانند عضوی از اعضای بدن مادر از جسم و جان وی تغذیه مینماید. در دوران کودکی بعد از ولادت، تا دوران نوجوانی فرزند طفیل و همراه مادر است. از شیر که عصاره جسم و جان مادر است و نیز روحیات آن بهرهوری مینماید.
این سه زمینه (نطفه، دوران بارداری،دوران کودکی) بنیان روحیات و جسم و جان فرد را شکل میدهد. و به همین جهت مادر
[صفحه ۲۷]
بیشتر سهم را در شکل گیری فرزند به عهده دارد. و تامین سفید بختی یا تیرگی فرجام فرزند را مادر زمینهسازی مینماید. ممکن است اشاره به همین واقعیت باشد، که از رسول الله (ص) رسیده است: الجنه تحت اقدام امهاتکم. [۱۷] «بهشت سعادت در پرتو قدمهای مادر است.» بر این اساس هر اندازه مادر با اصول تربیتی آشنا بوده و در رفتار نیز به آن ارزشها پایبند باشد، نقش بیشتری در تربیت فرزند ایفا مینماید. از طرفی هر اندازه از معیارهای تربیتی در اندیشه و رفتار فاصله داشته باشد، از موفقیت وی در ایفای نقش کاسته میشود.
برگرفته از کتاب امام حسن علیه السلام الگوی زندگی نوشته: حبیب الله احمدی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *