مرثیه فضل در مورد امام حسن

فضل بن عباس در مرثیه امام سخنانی دارد که جانسوز است و اشعاری سروده است که بس دردناک است و ما از میان آنها فقط به دو بیت از اشعار او بسنده میکنیم:
– اصبح الیوم ابن هند آمنا
پسر هند (معاویه) امروز با مرگ تو ایمن شد.
– ظاهر النخوه اذا مات الحسن
و با مرگ امام غرور و نخوت او بیش از بیش شده است.
– استراح القوم منه بعده
اینان پس از مرگ او راحت شدند.
[صفحه ۴۵۰]
– اذ ثوی رهنا لاحداث الزمن
و خاطر نشان جمع شد که حسن در میان قبر آرمیده است.
مراثی دیگر از برادران و خواهران در دست است، و ما از آنها سخن نگفتیم. مرثیه عباس بن علی، و برادرانش، مرثیه امسلمه همسر رسول اله، مرثیه زینب خواهر گرانقدرش و… که هر کدام مناسبتی بعدی از حیات او را مورد نظر قرار داده و برای آن اشک ریخته و سخن گفتهاند ما از بین آنها همین سه مورد برگزیدیم و عرضه داشتیم آن هم به صورت خلاصه و بخشی از مراثی نه همه آن.
ماتم داریها
گفتیم که بر اساس اسنادی شهر مدینه یک هفته تعطیل شد و مردم در سوک و ماتم او نشستند و این مساله تنها برای شهر مدینه نبود که در دیگر شهرها هم با وجود جو نامناسب و خفقانها مردم ماتمدار شدند همانها که در کوفه و یا اماکن دیگر با عدم یاریشان به امام در دل او خون کرده بودند، همانها که گمان داشتند با وقوع صلح راحت و آرام خواهند شد، و در آن موقع حساس به یاری او نشتافته بودند اینک بر ماتم او اشک ریختند. در این ماتم داری چند عامل مهم بود:
– احساس پشیمانی از اینکه چرا در دعوت امام سستی و مسامحه کردند.
– احساس بدهی از اینکه گمان داشتند با عدم یاریش به امام مدیونند.
– دل در گرو مهرش داشتن از آن جهت که قلبا امام برایشان عزیز بود.
در ماتم او زنان نیز شرکت داشتند زیرا از مظلومیت او، از محرومیت او، و از اینکه مردم غریبش کردهاند ناراحت بودند ابناثیر مینویسد که زنان بنیهاشم به مدت یک ماه برای او مجلس نوحه خوانی داشتند [۷۲۵] و طبری مینویسد به مدت یک سال آنان از زینت و آرایش خودداری کرده بودند [۷۲۶].
[صفحه ۴۵۱]
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *