اصحاب و شاگردان

معاویه و اعزام جاسوس از قبیله بنی القین به بصره

از جاسوسان خود خواسته بود که اخبار عراق را به دست آورند و برای او بفرستند. و هم اگر بتوانند مردم را علیه امام بشورانند. هم در بصره و هم در کوفه این دو جاسوس به دام افتادند. و امام فرمان داد هر دو را گردن زدند [۲۱۸].
امام پس از این جریان نامهای برای معاویه نوشت و در آن متذکر شد: من تو را به اسلام میخوانم و نصیحت میکنم و تو بر عکس برای من جاسوس میفرستی. تو کارهائی میکنی که هرگز یک فرد صاحب خرد به آن اقدام نمیکند. شنیدهام که از مرگ علی (ع) ابراز خوشحالی میکنی و من از این عملت متنفرم. اگر هم چنان جاسوس فرستی و مکر و حیله بیندیشی، حساب ما با تو چیز دیگری است. اگر سر جنگ داری ما نیز آمادهایم [۲۱۹].
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *