حوادث، وقایع، هجرت

معاویه و تعهدات صلح با امام حسن

از پیش آشکار بود که معاویه چون خود را ناتوان میدید پیشنهاد صلح نمود. این نکته نیز شفاف بود که وی فردی نیرنگ بازی است، که همواره در صدد فرصتسازی برای جاهطلبی خویش بود و به هیچ تعهد الهی و انسانی پایبند نخواهد بود. همان گونه که با سیاست بازی و نیرنگ حادثه تاریخی داوری دومه الجندل را فراهم ساخت و آن گونه نماینده سپاه امام علی (ع) را فریب داد که تن به حکمیت به سو معاویه داد. در صلح ساباط نیز همان نیرنگ و سیاست میداندار صحنه میباشد و معاویه از پوشش صلح اهداف پلید خود را که حاکمیت بنیامیه میباشد دنبال مینماید. به همین جهت وی پس از آنکه صلحنامه را امضا نمود در همان روزهای نخستین قرارداد را زیر پانهاد و خود رسما اعلام نمود که به قرارداد وفادار نخواهد ماند. [۲۲۸].
در رفتار هم با هیچ کدام از مواد قطعنامه پایبند نشد. بلکه بعد از دستیازی به حکومت عراق استانداران بیتعهد را بر مردم گماشت و فرماندهان مانند بسر بن ارطاه و زیاد بن ابیه را به عراق و حجاز مسلط ساخت و آنان نیز تا توانستند قتل و غارت نسبت به شیعیان علی (ع)
[صفحه ۱۵۸]
آنگونه روا داشتند، که سیلاب خون جاری ساختند و جنایات ماندگار از خود به یادگار نهادند. که برخی از این جنایات در بخش «معاویه را بهتر بشناسیم» آورده شد.
تهاجم فرهنگی معاویه بر علیه علی (ع) و اهل بیت به اوج خودش رسید. در نهایت بعد از شهادت امام مجتبی (ع) با تحکیم ولایت عهدی یزید و موروثی نمودن رهبری، اصلیترین محور قرار داد صلح را زیر پا نهاد. [۲۲۹] و خود معاویه در سال ۴۱) سال قرارداد صلح) بر کوفه وارد شد و در نخیله و نیز کوفه سخنرانی نمود و در حضور اهل بیت به اهل بیت توهین نمود. [۲۳۰] و نیز هنگامی که در سال ۵۰ به مدینه وارد شد، بر مسجد رسول الله (ص) بر بالای منبر رسول الله (ص) قرار گرفت و در بهترین مکان بر برترین افراد اهل بیت علی (ع) در حضور عترت رسول الله (ص) امام مجتبی و امام حسین علیهما السلام توهین نمود [۲۳۱] و مردم نیز آن گونه متشتت شده بودند که تمام این صحنهها را بیتفاوت تماشا نمودند! و اینگونه به ذلت و نگون بختی دچار آمدند! همان گونه که رسول الله (ص) فرمود بود که هنگامی که معاویه را برفراز منبر من در مدینه مشاهد نمودید شکم وی را بشکافید. امام مجتبی (ع) فرمود مردم معاویه را برفراز رسول الله (ص) دیدند و فرمان رسول الله (ص) را عملی نساختند! دچار ذلت بنیامیه شدند. فترکوا امره فلم یفلحوا و لم ینجحوا. [۲۳۲].
[صفحه ۱۵۹]
برگرفته از کتاب امام حسن علیه السلام الگوی زندگی نوشته: حبیب الله احمدی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *