امامت و رهبری، حاکمان زمان

معاویه و خاندانش

از چهرههای نفاق و مورد درگیری در عصر امام علی (ع) و بعدها در دوران امام
[صفحه ۱۰۳]
مجتبی (ع) چهره معاویه است او کیست و چرا سر ناسازگاری با امام زمان خود را دارد؟… او فرزند ابیسفیان و مادرش هنده معروف به جگرخوار است. همان کس که در احد پهلوی حمزه سیدالشهداء را شکافت و جگر او را به دندان گرفت.
از تباری بنیامیه است، یعنی همان تباری که عمری با بنیهاشم درگیری و اصطکاک داشته و خواستار آن بودند شوکت و جلال آنان را برای خود به دست آورند. تضاد بنیامیه و بنیهاشم که سمبل اولی پس از اسلام ابوسفیان و معاویه و دومی محمد (ص) و علی (ع) است زبانزد تاریخ است و این خود نیاز به بحث و نقدی وسیع و پردامنه دارد.
بروز نبوت در خانواده بنیهاشم و عظمت و بزرگی آنان دشمنی دیرینه را بیدارتر و برافروختهتر کرد. درگیریشان ناشی از درگیری فضیلت با حسادت بود و بنیامیه نمیتوانستند آن فضایل را ببینند و ساکت باشند.
سید قطب، آن مفسر بزرگ اهل سنت در مورد کینه بنیامیه با بنیهاشم گوید: به هنگامی که مکه فتح شد، بلال بر بام خانه کعبه بر آمد و بانک اذان را بلند کرد. قلب ابوسفیان از شنیدن آن درهم ریخت و کنترل خود را از دست داد و بیاختیار فریادی از دل برآورد (عدالت اجتماعی در اسلام)
آنان عمری را به پستی و نکبت و خیانت و گنهکاری گذراندند و در رذیلتها سرآمد بودند. ولی جز به سلطنت و قدرت نمیاندیشیدند و در خواب خوش خویش زمامداری آینده را مطرح میکردند و آن روز که سرنخ حکومت به دستشان آمد ابوسفیان گفته بود این حکومت را به هم پاس بدهید که از قدیم در انتظار و آرزوی آن بودهایم [۱۳۱].
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *