شهادت

معاویه و شهادت امام حسن

از توافق معاویه با حسن مجتبی ده سال گذشت. در این مدت گرچه امام همام در مدینه خانه نشین است، لیکن فضایل بیپایان وی همواره بر موقعیت اجتماعی حضرت میافزاید. از جانب دیگر کینه توزی بر صاحبان فضیلت به ویژه اهل بیت در جان معاویه رسوخ دارد و همواره زبانه میکشد. آتش این کینه در سینه معاویه با قتل یاران مجتبی (ع) فروکش نکرد. وی در صدد است تا به قتل رساندن امام مجتبی قدری این شعله را فرو نشاند.
از جانب سوم معاویه تمام تعهدات خویش در صلحنامه را به جز تعیین جانشین زیر پا نهاده است. وی درصدد است تا زنده است
[صفحه ۱۸۰]
زمینه حکومت داری یزید را فراهم آورد. و بزرگترین مانع در گرفتن بیعت برای یزید، امام مجتبی (ع) میباشد. زیرا ممکن است حضرت آن را تحمل ننماید و بر طاغی زمان بشورد. به همین سبب معاویه تا امام مجتبی (ع) زنده بود اقدام به گرفتن بیعت برای یزید ننمود. اینک پایان عمر معاویه نزدیک است و سخت نگران جانشینی خود و تداوم حکومت بنی امیه میباشد. و برای هموار ساختن راه، باید بزرگترین سد و مانع شکسته شود. باید سرو قامتی چون مجتبی حسن (ع) از پای درآید!
معاویه نیرنگ دیگری به کار میگیرد، تا امام مجتبی (ع) را به شهادت برساند. و البته این نیرنگ نه در میدان نبرد است و نه با شمشیر و سلاح گرم. بلکه این نیرنگ نه در اندرون خانه امام مجتبی (ع) شکل میگیرد. برای در امان بودن از پیآمدهای این اقدام خطر آفرین، بهترین راه را بهرهگیری از عامل نفوذی و نفاق میبیند. وی در تلاش است که امام همام را مسموم نموده به شهادت برساند! توطئه از جانب معاویه به زیباترین شکل طراحی میشود. لیکن برای اجرای آن در جستجو است که بهترین فرد را که بتواند این هدف شوم را تامین نماید بازیابد. و چه کسی بهتر از خاندان پلید اشعث بن قیس کندی؟!
برگرفته از کتاب امام حسن علیه السلام الگوی زندگی نوشته: حبیب الله احمدی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *