امامت و رهبری، حاکمان زمان

معاویه پس از صلح با امام حسن

این بخش را نیز در سه فصل مورد تحلیل و بررسی قرار میدهیم:
فصلی از آن تحت عنوان نخستین اعلام موضع است و در آن خطبه معاویه را ذکر کرده و نخستین پیمان شکنی او را مطرح خواهیم ساخت. و در آن متذکر میشویم که او نخستین پایه گذار اندیشه جدائی دین از سیاست است و شمهای از سیاست او را در جذب نیروها و بیعت خواهیها و برنامه ریزیها خواهیم دید.
در فصل دوم از انتصابات مرموز معاویه برای طراحیهای جنائی بحث میکنیم، ماجرای استلحاق را که ننگی برای دنیای اسلام بود مطرح کرده و از انتصاب زیاد و بسر و و صحاک که جنایتکاران تاریخ بودند و از دین فروشی آنها و جنایاتی که درباره مردم معمول داشتند سخن خواهیم گفت.
فصل آخر آن در مورد جو غیر اسلامی است که توسط معاویه به وجود آمده بود. از نیرنگ بازی معاویه، از اقدامات ناجوانمردانهاش چون رایج کردن سب و لعن علی (ع)، از منع تفسیر قرآن از حدیث سازیها، از دسیسه بازی و نفاق سازی، از وضع دین و آزادی مردم، و از جرات و جسارت او و بیعت خواهی از حسین (ع) در این زمینه سخن میگوئیم.
[صفحه ۲۸۳]
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *