گسترش و ترویج علوم

مناظره و احتجاج امام حسن

او در فن احتجاج و مناظره سرآمد بود. به هنگامی که وارد بحث و مناظره میشد و با کسی در میافتاد او را چون مرغی در چنگال خود اسیر داشت. چه کسی میتوانست با او مناظره کند و یا در منطق و حکم بر او غلبه کند.
به گفته طبرسی احتجاجات و مناظرات امام با افرادی چون معاویه و طرفداران او زبانزد است [۶۰۹] چه بسیار مواردی را که پیش آوردند و در آن خواستند کاری کنند که امام (ع) را به بحث و محاجه کشند و او در آن فروماند ولی توفیق نیافتند.
اسناد بسیاری از این نقل دارند که در ایام اقامت امام در شام، بسیاری از مغزهای متفکر معاویه چون عمروعاص، مروان، مغیره و… از معاویه به اصرار میخواستند جلسهای تشکیل دهد و امام مجتبی (ع) را در آن دعوت کند و آنها از او سوالات و امام را شرمنده کنند!!
[صفحه ۳۸۷]
معاویه به علت آشنائی خاصی که از امام داشت سعی میکرد چنین جلسهای دایر نشود ولی اطرافیان اصرار میورزیدند. و معاویه آن جلسات را برگزار و امام را در آن دعوت میکرد. ولی اسناد نشان میدهند که هیچ گاه جلسه بحثی تشکیل نشد که در پایان آن معاویه و یا اطرافیان پشیمان نگردند. زیرا امام با علم و آگاهی و منطق خاص خود آنها را مجاب میکرد. آنان برای جبران این شکست جلسه دیگری را تشکیل میدادند ولی نتیجه آن از قبل بدتر میشد. (در این زمینه کتاب ناسخ التواریخ، کتاب حیاه الامام الحسن و… و موارد بسیاری را ثبت کردهاند.)
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *