امامت و رهبری، حاکمان زمان

موازنه ها در صلح امام حسن با معاویه

و بدینسان برای موازنهها و تعدیلها و سنگین کردن کفه ترازوی اسلام و نجات دادنش از سبکی و کموزنی اهانت آور جان خود، آبروی خود، و زندگی خود را در آن کفه ریخت. باشد که آن وزنی یابد و سنگینتر شود و بیشتر بماند.
آری، امام با صلح خود نشان داد که در همه چیز اساس اسلام است و مبنا حفظ مصلحت مسلمین و آنجا که مصلحت اسلام و مسلمین پدید آید هوسها و خواستهها از میان برداشته میشوند و آنجا که بنای حیات قرآن مطرح باشد حیات ما مورد بحث و چانه زدن نخواهد بود.
به پسر عمویش عبدالله (شوهر و همسر زینب علیهاالسلام) گفته بود: میخواهم جلوی خونریزیهای بیهوده را بگیرم و میخواهم خلافت را واگذارم [۲۹۲] و شبیه همین سخنان را به برادرش حسین (ع) گفته بود و او نیز تاییدش کرد [۲۹۳].
او با صلح خود میدان را خالی کرد تا معاویه جولان دهد و عرضه سوار کاری او معلوم شود، ماهیت او آشکار گردد، کفر و طغیانش معلوم شود، مردم بیدار شوند و قادر به اخذ تصمیم گردند. و این تنها راه نجات از بنبستها بود.
[صفحه ۲۱۱]
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *