امامت و رهبری، حاکمان زمان

موضع گیریهای امام علی برابر تحرکات سیاسی

امیرالمومنین علیهالسلام که از خدعه و مکر آنان اطلاع یافت و احساس کرد، عدهای گول تبلیغات عوامفریبانهی آنان را میخورند، در موضعگیری خود این چنین پافشاری نمود: الله الله، یا معشر المهاجرین! لا تخرجوا سلطان محمد صلی الله علیه و آله فی العرب عن داره و قعر بیته، الی دورکم و قعور بیوتکم، و لا تدفعوا اهله عن مقامه فی الناس و حقه؟ فوالله یا معشر المهاجرین لنحن احق الناس به – لانا اهل البیت – و نحن احق بهذا الامر منکم، اما کان فینا القاریء لکتاب الله، الفقیه فی دین الله، العالم بسنن رسول الله، المضطلع بامر الرعیه،
[صفحه ۱۱۲]
المدافع عنهم الامور السیئه، القاسم بینهم بالسویه، و الله انه لفینا فلا تتبعوا الهوی فتضلوا عن سبیل الله فتزدادوا من الحق بعدا… [۱۴۸]؛ شما را به خدا قسم ای گروه مهاجران! حکومت آسمانی و الهی محمد صلی الله علیه و آله را از اهل بیتش بیرون نبرید و به خانههای خود سوق ندهید و عترت او را از جایگاه رهبری جامعه کنار نزنید. ای گروه مهاجران! به خدا قسم ما اهل بیت برای احراز این مقام از هر کس شایستهتریم، ما اهل بیت رسول خداییم و این ماییم که قاریان حقیقی قرآن و فقیه در دین خدا و آگاه به سنت پیامبر و روش ادارهی مردم هستیم. ما میتوانیم بدیها را از جامعه دور سازیم و حقوقشان را به طور مساوی و حساب شده پرداخت نماییم، پس از هواهای نفسانی خویش پیروی نکنید که گمراه میشوید و از حقیقت فاصله خواهید گرفت.»
برگرفته از کتاب حقایق پنهان نوشته آقای احمد زمانی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *