حوادث، وقایع، هجرت

نامگذاری امام حسن

رسول خدا (ص) فرمود: سموا اولادکم قبل ان یولدوا [۲۵] پیش از این که فرزندتان به دنیا آید او را نامگذاری کنید. مستحب است که از ماه ششم حمل، دو نام برای پسر یا دختر مفروض در رحم معین کنند تا کودکی که به دنیا میآید بینام و نشان نباشد.
درباره نامگذاری او سخنان متفاوتی است. در برخی از اسناد آمده است که رسول خدا (ص) از علی (ع) پرسید او را چه نام گذاردهای؟ معروض داشت در نامگذاری در تو پیشی نگیرم. پیامبر (ص) نیز فرمود من نیز در این کار بر خدای سبقت نگیرم. جبرئیل آمد و چنین سرود:
علی (ع) بمنزله هارون نسبت به موسی است، هارون را دو پسر بود، به نامهای شبیر و شبر، و این در زبان عرب معادل حسن (ع) و حسین (ع) است و بدین سان او را حسن (ع) نامیدهاند [۲۶] اسمی مبتنی بر وحی الهی است. صاحب ناسخ و حلیه الابرار نیز هم مساله را به همین گونه بیان کردهاند فاوحی الله الی جبرئیل انه قد ولد لمحمد (ص) ابن، فاهبط، فاقراه السلام و قل له، ان علیا منک بمنزله هارون من موسی فسمه باسم هارون [۲۷].
به نوشته اسدالغابه [۲۸] نام حسن (ع) در جاهلیت معروف نبوده است و این نامگذاری جدید خود جلوهای معنوی و حقیقی دارد. سماه النبی (ص) و
[صفحه ۳۹]
سلم الحسن و کناه ابا محمد (ص) و لم یکن یعرف هذا الاسم فی الجاهلیه [۲۹].
در مورد فلسفه این نامگذای نوشتهاند: سمی الحسن حسنا لان باحسان الله قامت السموات و الارض الحسن مشتق من الاحسان – و علی و الحسن اسمان من اسماء الله تعالی [۳۰] او را بدین خاطر حسن نامیدهاند که به احسان خدا آسمان و زمین برافراشته شده است و حسن مشتق از احسان است و اصولا علی (ع) و حسن (ع) دو اسم از اسمهای خدای تعالی است.
البته در مورد نامگذاری او سخنان دیگری هم هست که چندان اهمیت ندارند. مثلا گفتهاند که قبل از نامگذاری او توسط پیامبر (ص) اسم او را حرب گذارده بودند که پیامبر آنان را از آن نهی کرده بود [۳۱] و یا گفتهاند علی (ع) نام او را جعفر گذارده بود و پیامبر (ص) فرمود: نه او حسن (ع) است و بعدش حسین (ع) و توئی ابوالحسن (ع) و الحسین (ع) [۳۲].
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *