شهادت

نقش خاندان اشعث در شهادت امام مجتبی

خاندان اشعث از پلیدترین خاندان در عداوت و کینه توزی علیه اهل بیت میباشند. شخص اشعث به عنوان عامل نفاق و پنهان، بیشترین نقش را در گردش معادلات صفین به سود معاویه ایفا نمود. و نیز همین فرد پلید بهترین نقش را در راهنمایی و رساندن فرزند مرادی
[صفحه ۱۸۱]
به هدف شوم خویش در شهادت علی (ع) به عهده گرفت! فرزند وی محمد بن اشعث نیز یکی از فرماندهان سپاه عبیدالله در کربلا میباشد، که دستش به خون سالار شهیدان و یاران پاک باختهاش آغشته است! و اینک نقش جعده دختر اشعث فرا رسیده. جعده همسر امام مجتبی (ع) است.
معاویه خوب میداند چه کسی را هدف قرار داده برای انجام این جناب هولناک برگزیند. او خوب میداند که هر کس به سادگی تن به کشتن سلاله رسول الله (ص) نخواهد داد. باید فرد ناپاکی، از خاندان بیاصل و ریشهای باشد؛ که راضی به چنین جنایتی شود. برای تامین این انگیزه جعده را بر میگزیند که این خاندان پیش قدم در انجام جنایت میباشند. امام صادق (ع) به لحاظ همین جنایات این خاندان را این گونه معرفی مینماید: ان الاشعث بن قیس شرک فی دم امیر المومنین و ابنته جعده سمت الحسن (ع) و محمد ابنه شرک فی دم الحسین [۲۴۹] (ع) «اشعث بن قیس شریک خون امام علی است و دخترش جعده امام مجتبی را مسموم مینماید، و پسرش محمد شریک خون سالار شهیدان حسین (ع) است».
معاویه با شناختی که از خاندان اشعث دارد. نیرنگ خود را به کار گرفته افراد مطمئن و مقرب دستگاه خویش برمیگزیند. و آنان از راه تزویر وارد شده، برای فریب جعده عازم مدینه میشوند. پیک معاویه به حضور جعده رسیده به وی وعده میدهد که اگر موفق به مسموم و شهید نمودن امام مجتبی (ع) شود، وی را به عقد فرزند پلیدش یزید در آورد! و صدهزار درهم نقد نیز به وی ارسال میکند. پیک معاویه با
[صفحه ۱۸۲]
مراوده و نیرنگ در نهایت جعده را به این جنایت خطرناک راضی مینماید. و با مسموم نمودن آب آشامیدنی امام مجتبی حضرت را به شهادت میرساند!!
البته به نظر میرسد زمینه این نیرنگ را معاویه شخصا فراهم آورده باشد. زیرا سال شهادت امام مجتبی (سال پنجاه هجری) همزمان با سال عزیمت معاویه به مدینه میباشد. و جعده نیز دست خویش را به این جنایت میآلاید و معاویه را از خویش مسرور میسازد!
هنگامی که خبر شهادت امام مجتبی (ع) به معاویه رسید سجده شکر بجا آورده و نیز تکبیر گفت! [۲۵۰] که این نیز رفتار منافقانه دیگری از معاویه است. این گونه با تزویر با دین در ستیز است، که این تزویر در رفتار معاویه پایان نمیپذیرد، بلکه هنگامی که سپاه فرزند خلف! وی یزید، سالار شهیدان حسین بن علی (ع) را به شهادت رساندند تکبیر گفتند! که این تزویر در بستر تاریخ همواره جاری میباشد.
برگرفته از کتاب امام حسن علیه السلام الگوی زندگی نوشته: حبیب الله احمدی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *