اصحاب و شاگردان

نقش دوستان در مورد امام حسن

گفتیم بسیاری از مورخان شیعه که دوستدار خاندان پیامبر ولی عامل و یا سادهاندیش بودهاند کوشیدهاند مساله مطلاق را مطرح سازند. و حتی نوشتهاند که امام میدانست زنی که هر شب بکر باشد امام بعدی از صلب اوست. هر شب زن میگرفت و عروسی میکرد و شب بعد میدید که او بکر نیست و او را طلاق میداد. و حسین (ع) به او گفته بود بیجهت ناراحت مباش چنان زن را من یافتهام (یعنی امام از صلب من است) [۶۶۴].
و شما ببینید این افراد ساده اندیش چه رسوائیهائی را در تاریخ پدید آوردند و چگونه امام را جاهل معرفی کردند که امام بعد از خود را از راه بکر بودن زن باید تشخیص دهد!! یا آن دیگری نوشته است زنان شنیده بودند که پیامبر در ایام طفولیت حسن (ع) بر ناف او بوسه بسیار میزد و زنان برای نجات از آتش دوزخ دوست داشتند خود را به آن مواضع تماس دهند و به همین نظر شائق ازدواج با او بودند. [۶۶۵] و با اینکه علی به مردم میگفت دختران خود را به پسر من تزویج نکنید که او مذواق و مطلاق است، ابکار و نسوان به تزویج او رضی اله عنه رغبت مینمودند [۶۶۶].
و این گونه سخنان است حاصل جهالت، غفلت و در نتیجه خیانت به شان امام (ع).
[صفحه ۴۲۰]
اتهامات دیگر
ما را قصد ورود در این مبحث نبود و نخواستیم بیهوده گوئیهای دیگران را مطرح کرده و به پاسخ گوئی آن بپردازیم. ولی متاسفانه متوجه شدهایم که بسیاری از این مسائل افترا آمیز و شایعات وارد کتب عمومی، از دائره المعارفها، تاریخهای عمومی جهان، و تاریخ تمدنها آمده است.
سکوت نویسندگان در برابر این سخنان به واقع نوعی صحه گذاری بر گفتههای آنهاست. به همین نظر من آن را وظیفهای برای گویندگان نویسندگان میشناسم که بابی ولو محدود را به این امر اختصاص دهند و این اتهامات را از دامن قدس اهل البیت (ع) دور دارند.
آری بسیاری از مورخان، به ویژه آنها که از دیاری دیگرند، نسبت به اسلام آگاهی ندارند. سند و منبع سخنانشان همان نوشتههاست. نگارنده در پاریس، به نزد نویسنده کتاب (Mahomet) محمد (ص) که مستشرق و اسلام شناس معروفی رفت و نقاط ضعف تاریخی کتابش را به او که یک یهودی و استاد تاریخ دانشگاه بود متذکر شد. و او پس از بحثهای بسیار اشاره به اسناد و منابع اسلامی کرد که آن نوشتهها از آنجاست و او برای تحقیق چارهای ندارد جز این که به همانها مراجعه کند!!
و یا ویل دورانت، آن نویسنده معروف تاریخ تمدن که شهرت جهانی دارد (کتاب تاریخ تمدن او به فارسی نیز منتشر شده است) به صورتی بسیار ساده، و بدون هیچ گونه
[صفحه ۴۲۱]
ابهامی نوشته است: معاویه به کوفه هجوم برد، حسن تسلیم شد، و معاویه برای او مستمری معین کرد، آنگاه حسن به مکه رفت، و چندین بار ازدواج کرد و در ۴۵ سالگی وفات یافت… [۶۶۷] و میبینید چه ساده و بیپروا حرف میزند!!
و منبع این سخنان و اتهامات، نوشته افرادی چون طبری است که مینویسد: حسن (ع) برای پول با معاویه صلح کرد و صلح او با تقاضائی عاجزانه بود! و در این صلح او تنها به خود فکر میکرد و مردم را به خود رها کرده بود [۶۶۸].
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *