احادیث و سخنان

نهج الحیاه – احادیث امام حسن (ع) – بهرهمندی اهل بیت از فضایل بیشمار

از اصبغ بن نباته روایت شد که عبدالله بن جندب طی نامهای به امام علی بن ابیطالب علیه السلام نوشت: فدایت شوم من در خود
میکنم تقاضا دارم که مرا با هدایتگری خود دریابی. امام علیه السلام به فرزند « در مسایل اعتقادی و فکری » احساس ضعف
خویش امام حسن مجتبی علیه السلام فرمان داد که پاسخ نامهی وی را بنویس. امام مجتبی علیه السلام خطاب به عبدالله بن جندب
چنین نوشت؛ قال علیه السلام: ان محمدا صلی الله علیه و آله و سلم کان أمین الله فی أرضه فلما أن قبض محمد صلی الله علیه و آله و
سلم و کنا أهل بیته فنحن أمناء الله فی أرضه، عندنا علم المنایا و البلایا، و انا لنعرف الرجل اذا رأیناه بحقیقۀ الایمان و حقیقۀ النفاق،
و ان شیعتنا لمعروفون [ر، أ: المعروفون] بأسمائهم و أنسابهم، أخذ الله المیثاق علینا و علیهم [ر: منا (ظ) و منهم] یردون مواردنا و
یدخلون مداخلنا، لیس علی ملۀ أبینا ابراهیم غیرنا و غیرهم، انا یوم القیامۀ اخذین بحجزه نبینا و ان نبینا اخذ بحجزه [ربه و الحجزه
النور. ب] و ان شیعتنا اخذین بحجزتنا. من فارقنا هلک و من اتبعنا [ر: تبعنا] لحق بنا، و التارک لولایتنا کافر و المتبع لولایتنا مؤمن، لا
یحبنا کافر و لا یبغضنا مؤمن، و من مات و هو محبنا کان حقا [ر، أ: حقیق!] علی الله أن یبعثه معنا. نحن نور لمن تبعنا و هدی لمن
اقتدی بنا، و من رغب عنا فلیس منا، و من لم یکن منا فلیس من الاسلام فی شیء. بنا فتح الله الدین و بنا یختمه و بنا أطعمکم الله
صفحه ۱۷۲ از ۳۲۶
عشب الأرض و بنا من الله علیکم [ب: و بنا آمنکم الله من الغرق]، و بنا ینقذکم الله فی حیاتکم و فی قبورکم و فی محشرکم و عند
الصراط و المیزان و عند ورود [کم. ب، ر] الجنان. و ان مثلنا فی کتاب الله کمثل المشکوه و المشکوه فی [ر، أ: هو] القندیل و فنحن
المشکاه فیها المصباح و المصباح محمد صلی الله علیه و آله و سلم و أهل بیته و المصباح فی زجاجۀ [نحن. أ] الزجاجۀ کأنها کوکب
دری یوقد من شجره مبارکۀ. علی بن أبیطالب [علیه السلام. ب، ر] (لا شرقیۀ و لا غربیۀ) معروفۀ لا یهودیۀ و لا نصرانیۀ (یکاد زیتها
یضیء و لو لم تمسسه نار، نور علی نور یهدی الله لنوره من یشاء.) و حقیق [ب: حق] علی الله أن یأتی ولینا یوم القیامۀ مشرقا وجهه
نیرا برهانه عظیمۀ عند الله [تعالی. ر] حجته، و حقیق [ب: حق] علی الله أن یجعل ولینا رفیق الأنبیاء و الشهداء و الصدیقین و الصالحین
و حسن أولئک رفیقا، و حقیق [ب: حق] علی الله أن یجعل عدونا و الجاحد لولایتنا رفیق الشیاطین و الکافرین و بئس أولئک رفیقا. و
لشهیدنا فضل علی شهداء غیرنا بعشر درجات و لشهید شیعتنا فضل علی شهید [ب، ر: الشهداء] غیر شیعتنا بسبع درجات. فنحن [أ:
نحن] النجباء و نحن أفراط الأنبیاء و نحن خلفاء [الله فی. ب] الأرض و نحن المخصوصون [ب: المخلصون] فی کتاب الله، و نحن
أولی الناس بنبی الله، و نحن الذین شرع الله لنا الذین فقال فی کتابه: (شرع لکم من الدین ما وصی به نوحا والذی أوحینا الیک و ما
وصینا به ابراهیم و موسی و عیسی أن أقیموا الدین و لا تتفرقوا فیه). [ ۴۴۱ ]. و کونوا علی جماعۀ محمد صلی الله علیه و آله و سلم
(کبر علی المشرکین). [ ۴۴۲ ]. امام حسن علیه السلام فرمود: (محمد – صلی الله علیه و آله و سلم – امین خداوند بود در زمین او.
وقتی که محمد صلی الله علیه و آله و سلم درگذشت و ما اهل بیت او بودیم که بازماندهی بعد از او هستیم. پس ما امنای خداییم در
زمین وی. علم منایا و بلایا نزد ماست. و ما وقتی کسی را مشاهده کردیم، میتوانیم حقیقت ایمان و حقیقت نفاق را در او بشناسیم.
و بدانید که شیعیان ما با نام و نسبت خود شناخته شده هستند. خداوند از آنها برای ما و از ما برای آنها پیمان گرفته است. آنان به
« دین » جایگاههایی که ما وارد میشویم وارد میشوند و در جاهایی که ما پای مینهیم پای مینهند. جز ما و آنها کسی بر ملت
دارد و شیعیان ما « الهی » پدرمان ابراهیم علیه السلام نیست. روز قیامت ما دست بر دامن پیامبرمان داریم و پیامبرمان دست بر دامن نور
چنگ بر دامن ما خواهند بود. هر کس از ما جدا شود، نابود گردد و هر کس از ما پیروی کند، به ما خواهد پیوست. هر کس
ولایت ما را ترک گوید، کافر است، و هر کس دنبالهرو ولایت ما باشد، مؤمن است. کافر ما را دوست نخواهد داشت و مؤمن ما را
اهل بیت پیامبر صلی الله علیه و » دشمن نخواهد داشت. هر کس با دوستی ما بمیرد، بر خداوند لازم است که وی را با ما برانگیزد. ما
برای آن کس که از ما پیروی کند، نوریم، و هدایتیم برای آن کس که به ما اقتداء کند، و هر کس که از ما روی برتابد، « آله و سلم
از ما نیست، و هر کس از ما نباشد، در هیچ جایگاهی از اسلام قرار ندارد. خداوند با ما دین را آغاز کرده و با ما به پایان خواهد
برد. و به وسیلهی ما خداوند گیاهان روی زمین را روزی شما کرده است. و به وسیلهی ما خداوند بر شما منت نهاده و شما را از
غرق شدن نجات میدهد. و به وسیلهی ما خداوند در زندگی شما و در گورهایتان و در هنگام حشر و نزد پل صراط و ترازوی
سنجش اعمال و به هنگام وارد شدن به باغهای بهشت نجاتتان میدهد. و بدانید که مثل ما در کتاب خداوند چون قندیلی است که
آن بلور » چراغ در آن است و محمد صلی الله علیه و آله و سلم و اهل بیت او همان چراغ هستند و آن چراغ نیز در بلوری قرار دارد
شناخته « نه شرقی است و نه غربی » علی بن ابیطالب علیه السلام که « که به ستارهی فروزانی ماند که از درختی مبارک پرتو گیرد
همیشه نور پر فروغ آن برافروزد، هر چند که شعلهای بدان نرسد، نور است بالای نور. » . شده است، نه یهودی است، نه مسیحی
سزاوار بر خداوند است که هوادار ما روز قیامت چنان آید که چهرهای «. خداوند هر کس را بخواهد، به نور خویش فرا میخواند
نورانی دارد و برهانی روشنگر دارد و نزد خداوند حجتی استوار دارد، و سزاوار است خدای را که هوادار ما را همنشین پیامبران و
شهیدان و صدیقان و صالحان کند که آنان بهترین همنشینانند. و سزاوار است که خداوند دشمن ما و منکر ولایتمان را همنشین
شیاطین و کافران کند که آنان چه بد همنشینانیاند. شهید ما را ده درجه فضیلت است بر شهدای غیر از ما و شهید شیعیان ما را
هفت درجه برتری است. نسبت به سایر شهداء از غیر شیعیان ما. ما، نژادی گرامی هستیم و ما جانشینان خداوندیم در روی زمین و
صفحه ۱۷۳ از ۳۲۶
ماییم که در کتاب خداوند وضعیتی ویژه داریم. و ماییم که نزدیکترین مردم هستیم به پیامبر خدا. و ما آنهایی هستیم که خداوند
آیینی برای شما تشریع کرد که به نوح توصیه کرده بود و آنچه را بر تو وحی » : دین را برای ما تشریع کرد و در کتاب خویش فرمود
و بر خط امت «. کردیم و به ابراهیم و موسی و عیسی سفارش کرده بودیم، این بود که: دین را برپا دارید و در آن تفرقه ایجاد نکنید
«. بر مشرکان گران است آنچه که شما آنان را به سویش دعوت میکنید » . محمد صلی الله علیه و آله و سلم باشید
برگرفته از کتاب فرهنگ سخنان امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته: محمد دشتی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *