احادیث و سخنان

نهج الحیاه – احادیث امام حسن (ع) – ضرورت جهاد با قاسطین در صفین

هنگامی که امام علی علیه السلام از نخیله عازم نبرد صفین بود هاشم مرقال سخنرانی کرد و مردم را به جهاد دعوت نمود، و آنگاه
امیرالمؤمنین علی علیه السلام طی سخنانی ضمن تجلیل از مردم کوفه آنان را به [صفحه ۱۶۲ ] جهاد فراخواند پس از امام علی
علیه السلام امام حسن مجتبی علیه السلام بپا خاست و بر ضرورت جهاد با قاسطین تأکید نمود و فرمود: قال علیه السلام: الحمدلله لا اله
غیره وحد لا شریک له. ثم ان مما عظم الله علیکم من حقه و أسبغ علیکم من نعمه ما لا یحصی ذکره فانه من علینا بما هو أهله أن
نشکر فیه آلائه و بلائه و نعماءه قول یصعد الی الله فیه الرضا و تنتشر فیه عارفۀ الصدق یصدق الله فیه قولنا و نستوجب فیه المزید. من
ربنا، قولا یزید و لا یبید فانه لم تجتمع قوم قط علی أمر واحد الا اشتد أمرهم و استحکمت عقدتهم. فاحتشدوا فی قتال عدوکم معاویۀ
و جنوده فانه قد حضر و لا تخاذلوا فان الخذلان یقطع نیاط القلوب و ان الاقدام علی الأسنۀ بخده و عصمۀ لأنه لم یمتنع قوم قط الا
دفع الله عنهم العله و کفاهم جوائح الذلۀ و هداهم الی معالم الملۀ، ثم أنشد: و الصلح تأخذ منه ما رضیت به و الحرب یکفیک من
أنفاسها جرع [ ۲۰۶ ]. امام حسن علیه السلام فرمود: (خدای را سپاس، جز او خدایی نیست، یکتاست و انبازی او را نیست. پس آنگاه؛
از آن مواردی که خداوند از حق خود بزرگواری کرد و از نعمتهایش، چندان که هست در شمار نیاید و شکرش گزارده نشود و
توصیف و سخنی یاری رساندن آن را ندارد و ما برای خداند و شما خشمگین شدهایم. زیرا خداوند، بدانچه که سزاوار آن است، بر
ما منت نهاده تا ضمن آن نعمتها و الطاف و آزمایشهایش او را شکرگزار باشیم به سخنی که در آن خرسندی به سوی خداوند
فرا رود و معرفت صادقانهای در آن موج زند چندان که خداوند طی آن سخن ما را تصدیق کند و به خاطر آن مستوجب [لطف]
بیشتری از پروردگارمان باشیم، سخنی افزون کند و [از رحمت] دور نسازد؛ زیرا هرگز نشود که گروهی بر امری اجتماع کنند مگر
آن که کارشان رونق گیرد و پیوندشان محکم شود. [صفحه ۱۶۳ ] پس برای جنگ دشمنتان معاویه و سپاهیانش گرد هم آیید؛ زیرا
معاویه آماده [رزم] شده است و از هم نگسلید، چرا که دوستی و پیوند دلها را از هم جدا میکند و نتیجهی پافشاری جانانه،
پیروزی و محافظت است. زیرا هرگز نشود که قومی پایمردی کنند، مگر آن که خداوند مشکل را از آنها برطرف سازد و از
آسیبهای خواری پاسشان میدارد و به سوی شاخصههای یکپارچگی رهنمونشان میسازد. سپس این شعر را قرائت کرد: از صلح
آن خواهی ستاند که بدان رضا دادهای و جنگ، با تلخابههای دم خود مجازاتت خواهد کرد.
برگرفته از کتاب فرهنگ سخنان امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته: محمد دشتی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *