احادیث و سخنان

نهج الحیاه – احادیث امام حسن (ع) – علی میزان ایمان

روزی امام علی علیه السلام به فرزندش امام حسن علیه السلام فرمود: برخیز خطبهای بخوان تا من بشنوم. امام حسن علیه السلام گفت:
ای پدر! من چگونه برای تنها شما صحبت کنم. خجالت میکشم که به روی شما نگاه کنم. علی علیه السلام همسران خود را جمع
کرده و فرمود: گوش کنید تا حسن برای شما خطبهای ایراد نماید. آنگاه امام حسن علیه السلام بپاخاست و پس از حمد و ثنای الهی
دربارهی فضایل امام علی علیه السلام خطبهای ایراد فرمود. قال علیه السلام: الحمد لله الواحد بغیر تشبیه، الدائم بغیر تکوین القائم بغیر
کلفۀ الخالق بغیر منصبۀ الموصوف بغیر غایۀ المعروف بغیر محدودیۀ العزیز. لم یزل قدیما فی القدم، ردعت القلوب لهیبته، و ذهلت
العقول لعزته و خضعت الرقاب لقدرته، فلیس یخطر علی قلب بشر مبلغ جبروته، و لا یبلغ الناس کنه جلاله، و لا یفصح الواصفون
منهم لکنه عظمته و لا تبلغه العلماء بألبابها و لا أهل التفکر بتدبیر أمورها. اعلم خلقه به الذی بالحد لا یصفه، یدرک الأبصار و لا
تدرکه الأبصار، و هو اللطیف الخبیر. أما بعد فان علیا باب من دخله کان مؤمنا، و من خرج منه کان کافرا أقول قولی هذا و استغفر الله
العظیم لی و لکم. [ ۶۴۲ ]. [صفحه ۴۳۴ ] امام حسن علیه السلام فرمود: (حمد خدای یکتا راست که بدون مانند است. همیشگی است،
اما بدون آغازگری. برپاست اما بدون قیم. آفریدگار است، اما بدون گزینش، توصیف شده است، اما او را غایتی نیست شناخته شده
است، اما او را محدودیتی نیست. تواناست و همواره در قدمت پیشتاز بوده است. دلها از هیبت او بیمناکند و اندیشهها از توانایی او،
ناپایدار و گردنها در برابر قدرت او باریک گشتهاند. درجهی بزرگی و جبروت او به دل هیچ آدمی خطور نکند و مردمان به کنه
جلال او نتوانند رسید و گویندگان آنان، از فرط عظمت او، از وصف او گنگ گردند و دانشمندان با خرد خود بدان نرسند و
اندیشه ورزان به تدبیر امور عظمتش توانا نباشند. داناترین آفریدهی او نسبت به او کسی است که بیابد که نمیتواند آن طور که
شایسته است او را توصیف کند. دیدهها را درمییابد و دیدهها نتوانند که او را دریابند، و او دانای مهرورز است. اما بعد! همانا که
علی دروازهای است که هر کس از آن طریق وارد شهر علم پیامبر شود، مؤمن باشد و هر کس که از او خارج شود، کافر خواهد
شد. این سخن را من میگویم و از خداوند برای خود و شما طلب مغفرت دارم.) پس از پایان این سخن امام علی علیه السلام
نسلی هستند که همه در » [۶۴۳] «. ذریۀ بعضها من بعض والله سمیع علیم » : برخاست و بین چشمان امام حسن را بوسید و فرمود
و در حدیث «. و خداوند شنوای داناست «. یعنی امام حسن علیه السلام هم مانند پدر و جدش ممتاز است » خوبیها همسان هستند
صفحه ۲۳۶ از ۳۲۶
دیگری آمده است: امام علی علیه السلام به فرزندش امام حسن علیه السلام فرمود: برخیز و خطبهای بخوان!. امام حسن علیه السلام
برخاست و چنین فرمود: قال علیه السلام: الحمدلله الذی من تکلم سمع کلامه و من سکت علم ما فی نفسه و من عاش فعلیه رزقه و
من مات فالیه معاده. اما بعد فان القبور محلتنا و القیامۀ موعدنا و الله عارضنا ان علیا باب من دخله کان مؤمنا و من خرج عنه کان
کافرا. [ ۶۴۴ ]. [صفحه ۴۳۵ ] امام حسن علیه السلام فرمود: (سپاس خدایی راست که سخن هر سخنگویی را میشنود، و از ضمیر و دل
هر فرد ساکتی آگاه است، هر کس زنده ماند، روزی وی به عهدهی اوست و هر کس بمیرد، بازگشت وی به اوست. اما بعد! بدانید
که گورها، بارانداز های ما هستند و رستاخیز میعادگاه ما و خداوند، عارض و خواهان ماست. همانا علی دروازهای است که هر
کافر گردد.) « از ولایت علی علیه السلام بیرون رود » ، کس از طریق آن دروازه وارد شود، مؤمن خواهد بود و هر کس از او درگذرد
برگرفته از کتاب فرهنگ سخنان امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته: محمد دشتی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *