زیارت نامه و ادعیه

وسایل رسیدن به مقام قرب باری تعالی

آنچه که مسلم است وصال به الله و نیل به جایگاه بسیار والای قرب به مبداء اعلی و به عبارت دیگر سیر الی الله تا تقرب به ذات اقدس او وسائل و عواملی دارد که در تعالیم مقربان الهی و واصل شدگان به مقام قرب حضرت حق بیان گردیده که به طور اشاره به برخی از آنها و تعلیمی که امام مجتبی (ع) در این زمینه داده است مینگریم و به موجبات و اموری که موجب تقرب مقربان خدا و ما شده و میشود آگاه میگردیم.
قال رسول الله (ص): قال الله عزوجل… ما تقرب الی عبد بشئی احب الی مما افترضت علیه و انه لیتقرب الی بالنافله حتی احبه فاذا احببته کنت سمعه الذی یسمع به و بصره الذی یبصر به و لسانه الذی ینطق به و یده الذی یبطش بها ان دعانی اجبته و ان سالنی اعطیته [۲۱۴] پیامبر گرامی(ص)
[صفحه ۹۵]
فرمود: خدا میفرماید تقرب پیدا نمیکند به من، بندهای به عملی که برتر و بهتر باشد نزد من از عمل به آنچه بر او واجب کردم اما بنده من (علاوه بر انجام واجبات دین من) به انجام مستحبات و نوافل دینی عمل میکند برای تقرب به من به حدی که محبوب من میگردد هنگامیکه بندهام را (به خاطر انجام واجبات و مستحبات دینی) دوست خود گرفتم به مقامی میرسد که گوش او شنوا و چشم او بینا و زبان او گویا و دست او توانا است به آنچه خواسته من و مورد رضای من است. یعنی جز برای خدا نشنود و نبیند و سخن نگوید و دست به کاری نزند (بنده من به این مرحله از تقرب که رسید) اگر دعا کند اجابت میکنم و اگر چیزی از من بخواهد اعطاء میکنم
قال علی (ع): تقرب العبد الی الله تعالی بالاخص نیته [۲۱۵] تقرب و نزدیکی بنده به خدای تعالی به وسیله خلوص نیت است.
و نیز فرمود: الوصله بالله فی الانقطاع عن الناس. [۲۱۶] رسیدن به مقام وصال الله در قطع امید از خلق است. و نیز فرمود:
من صبر علی الله وصل الیه. [۲۱۷] کسی که به خاطر خدا صبر کند به مقام وصال او خواهد رسید.
پیامبر به علی (ع) فرمود: یا علی اذا تقرب العباد الی خالقهم بالبر فتقرب الیه بالعقل تسبقهم. [۲۱۸] ای علی هنگامی که تقرب جویند بندگان به سوی آفریدگارشان به انواع کارهای نیکو، تو تقرب جو به سوی خدا به وسیله عقل.
کان فیما ناجی الله به موسی (ع) علی الطور ان یا موسی ابلغ قومک انه ما یتقرب الی المتقربون بمثل البکاء من خشیتی… یا موسی اما المتقربون الی بالبکاء من خشیتی فهم فی الرفیق الا علی لا یشرکهم فیه احد. [۲۱۹] از جمله مناجات خدای تعالی با موسی (ع) در کوه طور این بود که ای موسی به قوم خود برسان که تقرب نجویند به سوی من، اهل تقرب، به مانند گریه از خشیت و ترس از من ای موسی تقربجویان به سوی من، به وسیله گریه از ترس من، آنان در رفیق اعلی، جای دارند که شریک نشود آنها را در این مقام هیچکس.
[صفحه ۹۶]
امام صادق (ع) فرمود: فیما ناجی الله تبارک و تعالی به موسی (ع) یا موسی ما تقرب الی المتقربون بمثل الورع عن محارمی فانی امنحهم جنات عدنی لا اشرک معهم احدا. [۲۲۰] خدای تعالی به موسی (ع) وحی کرد ای موسی تقرب نجویند به سوی من متقربان مانند پارسائی از آنچه حرام کردم براستی قرار میدهم آنان را در بهشت عدن خودم و احدی را در آن جایگاه با آنان شریک نگردانم.
برگزیده از کتاب تعالیم امام حسن مجتبی(ع)به زبان دعا و حدیث نوشته آقای حسن کافی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *