شهادت

وصیت نور

وصیت نور

پیشوایان دین، همان گونه که روش زندگی شان درس درست زیستن است، لحظات عروج و پیوستنشان به ملکوت نیز با درس وعبرت همراه است. مهم این است که پیروان آنان، سخنان و سفارشات پیشوایان خویش را به گوش گیرند و در آن تأمل کنند؛ باشد که راه گشای آنان به سوی سعادت و رستگاری باشد. نقل است که حضرت امام حسن مجتبی علیه السلام در واپسین لحظات عمر خویش که آثار زهر در وجود مبارکش نمایان شده بود، می گریست. یکی از اطرافیان رو به آن حضرت کرد و گفت: ای پسر رسول خدا! تو در پیشگاه خداوند مقامی بس ارجمند داری، و پیامبر درشأن و عظمتت سخن بسیار فرموده است، بیست بار پیاده به مکه رفته ای و سه بار تمامی اموالت را در راه خدا به مستمندان داده ای، با این همه چرا گریه می کنی؟ حضرت فرمود: – به دو دلیل گریه می کنم: وحشت از قیامت که هر کس به اطراف سر می کشد تا راه نجاتی پیدا کند و دیگر به دلیل جدایی از دوستان و فراق یاران -.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *