حوادث، وقایع، هجرت

وضع دوستان امام حسن

شک نیست که بسیاری از شیعیان خالص همراه و در دور و بر امام بودند و در راه هدفش تا پای جان به پیش میرفتند. اما برخی از آنان که بسیار خالص مینمودند سرانجام ماهیت خود را نشان دادند و در حیله دین فروشیهائی که توسط معاویه باب شده بود از حسن بریدند و به معاویه پیوستند.
گروهی دیگر در اطراف امام مجتبی حلقه زده بودند که باید آنان را دوستان جاهل، و گاهی فریبکار و در مواردی جنایتکار نامید دوستانی که او را خوار کننده و ناتوان خواندند و کوشیدند به او زخم زبان زنند و دل رنجورش را بیشتر به رنج آورند.
آری، او محبوب مردم بود و حتی بیش از پدرش [۲۲۳] ولی این محبوبیت تا زمانی بود که با اغراض و منافع شخصیشان اصطکاک نداشت و با تعصب آنها درنمیآمیخت، وگرنه این محبوبیتها فدای اهواء و هوسها میشد.
متاسفانه بسیاری از یاران خالص و اصحاب سر، و دوستان سر مستسر، از میان رفته بودند. تنها در جنگ صفین، در زمان حکومت علی، بر اثر جنایت توطئه سازان ۳۶ تن از بدریون به شهادت رسیده بودند و در نتیجه دور و بر و اطراف او کاملا خالی شده بود و او میبایست این خلاء طاقت فرسا را مردانه تحمل کند و با مردمی بسازد که تهمت و خفت را وجهه خود ساخته بودند.
آری، او دوستانی داشت بیعنایت، پیمان شکن، عامل اساسی نومیدی او در مبارزه با معاویه، سست و غافل، که برخی از آنان بیعت او را شکسته بودند و حتی بر او شوریدند و اطمینان خود را از او بریدند. البته اصحاب اندکی هم داشت که هم جهت بودند و همراه با امام بر اساس قرآن و سنت حرکت میکردند، سیمای عابدان و
[صفحه ۱۶۵]
پرهیزکاران را داشتند و امام الگوی آنان بود. ولی عده آنان بسیار اندک بود.
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *