خاندان

وفات رسول الله و وصایت

پیامبر را چون دیگر آفریدههای خداوند اجلی بود معین، که به هنگام سر آمد، آن را
[صفحه ۴۶۱]
تقدیم و تاخیری نبود پیش از وفات سرنوشت امت و ادامه کار رسالت را به خلافت سپرد و علی (ع) را که پاسدار عدالت و تقوی و دروازه علم – و اعلم و اقضای امت بود به جانشینی معین کرد، و پس از او حسن (ع) را، و برای دوران پس از حسن (ع) برادرش حسین (ع) را و به همین ترتیب اسامی آنهائی که باید تا پایان دولت اسلام او را جانشین باشند با نام و نشان معین کرد.
این تعیین نه از جانب رسول خدا، بلکه از جانب پروردگار بود که رسول را وظیفهای جز بلاغ نیست و از جانب خود و هوس خود سخن نمیگوید. [۷۳۶] خدای خواسته که امامت و پیشوائی از آن اینان باشد که از ذریه او بودند و جعلنا فی ذریتهما النبوه و الکتاب [۷۳۷] و این در کار انبیای سلف چون ابراهیم (ع) نیز مشاهده شده بود.
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *