ولادت، از کودکی تا بزرگسالی

ولادت امام حسن مجتبى‌ علیه السلام، طلوع عشق

ولادت امام حسن مجتبى‌علیه السلام – طلوع عشق

بنا به اختیار مفید قدس سره در – مسارالشیعه – و شیخ بهایى رحمه الله در – توضیح المقاصد -، سبط اکبر، حضرت امام حسن علیه السّلام در پانزدهم ماه رمضان سال سوم هجرت متولّد شد.

از آن خانه‌اى که خدا رخصت داده تا برافراشته و بلند قدر باشد و در آن نام او برده شود، پیغمبر گرامى اسلام صلّى الله علیه وآله و سلّم ،سّید جوانان اهل بهشت و نوزاد عزیز اهل بیت و سِبطِ اکبر خود را در شب نیمه ماه مبارک رمضان سال سوّم پذیرا شد. وقتى ولادت نوزاد را به پیغمبر صلّى الله علیه وآله وسلّم مژده دادند؛ امواج سرور و شادمانى، دل آن حضرت را فرا گرفت؛ و مشتاقانه و با شتاب، به خانه دختر محبوبه ‌اش، سیّده زنان عالمیان، و داماد گرامى‌ اش، امام مسلمین آمد و فرمود: یا اسما! هاتینى ابنى؛ یا اسماء! پسرم را به من بده.

پس از این که – اسماء – نوزاد عزیز خاندان نبوّت را به جدّ بزرگوارش داد، رسول خدا صلّى الله علیه وآله و سلّم در گوش راستش اذان، و در گوش چپش اقامه را قرائت فرمود و بدین گونه نخستین صدایى که گوش نوزاد باآن آشنا شد، صداى آشناى جدّش، خاتم الانبیاء صلّى الله علیه وآله وسلّم بود؛ صدایى که ندا دهنده توحید، تکبیر، تهلیل و نبوّت بود:

الله اکبر، الله اکبر، الله اکبر، الله اکبر. اشهد ان لا اله اّلا الله. اشهد انّ محمّداً رسول الله.

با این کلمات و جملات، گوش دل مولود، به نغمات روحانى آشنا شده و اعماق و نهانى هاى روان او پذیراى آن گشت؛ تا زندگى وى، از آن جملات نشاط بخش روح، و توان افزاى خرد، مُلهَم باشد.

پیامبر گرامى صلّى الله علیه وآله وسلّم به حضرت على علیه السّلام فرمود: آیا این نوزاد مبارک را نام گذارده اى؟

حضرت على علیه السّلام فرمود: من بر شما سبقت نمى‌ گیرم!

هنوز لحظاتى نگذشته بود که بشیر وحى جبرییل نازل شد و فرمان خدا را به پیغمبر صلّى الله علیه و آله و سلّم رساند: – سمّه حسناً -: او را حسن نام گذار.

پیغمبر صلّى الله علیه و آله و سلّم، شخصاً براى حسن علیه السّلام عقیقه کرد: و بسم الله گفت و دعا کرد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *