زندگینامه, ولادت، از کودکی تا بزرگسالی

ولادت امام حسن مجتبی علیه السلام

امام حسن علیه السلام

نیمه ماه مبارک رمضان بنا بر مشهور، روز میلاد مسعود امام حسن مجتبی علیه السلام سبط اکبر رسول خدا صلی الله علیه وآله و سرور جوانان اهل بهشت است.

بعد از آن که آن حضرت متولد شد، امیرالمؤمنین علیه السلام او را نزد حضرت رسول خدا صلی الله علیه و آله برد، آن حضرت زبان مبارک خود را در دهان او نهاد، و او شروع به مکیدن زبان رسول خدا صلی الله علیه وآله نمود، سپس رسول خدا پرسید آیا برای او نامی نهاده اید؟ امیر مؤمنان عرض کرد: بر شما در نام او سبقت نمی گیرم آن حضرت نیزفرمود: من هم بر پروردگار خود سبقت نمی گیرم. پس خداوند متعال جبرئیل را نازل کرد و فرمود: از برای محمد پسری متولد شده، سلام مرا به او برسان و تهنیت و مبارک باد بگوی و بگو که علی نسبت به تو به منزله هارون است نسبت به موسی، پس او را به اسم پسر هارون نام گذاری نما… و اسم پسر هارون به زبان عربی – حسن – است .

به اعتراف شیعه وسنی اویکی ازپنج نفری است – حضرت محمد صلی الله علیه وآله وحضرت علی و حضرت فاطمه وحضرت امام حسن وحضرت امام حسین علیهم السلام – که آیه شریفه تطهیر در شأن آنان نازل شد.

او کسی است که خداوند عالم هر رجس و پلیدی را از روح او زدود و قلبش را به طهارتی مطهر فرمود که خزینه اسرا ر کتاب او باشد.

همچنین شیعه و سنی روایت نمودند که خداوند به وسیله امام مجتبی و برادرش امام حسین علیهما السلام بهشت را زینت نموده است.

هنگام وضو بندهای بدن آن حضرت می لرزید و رنگش زرد می گشت، از آن حضرت سؤال شد، فرمود: حق است بر هر کس که نزد پروردگار عرش بایستد، که رنگ او زرد شود و بندهای بدنش بلرزد.

حضرت امام جعفر صادق علیه السلام از پدر خود از امام زین العابدین علیه السلام روایت می فرماید: که حسن بن علی عابدترین اهل زمان خود بود، زاهدترین و فاضل ترین آنان بود، اگر حج می نمود پیاده و گاه پا برهنه می رفت، و هر گاه مرگ را به خاطر می آورد گریه می نمود، و اگر قبررا به یاد می آورد می گریست، واگربرانگیختن قیامت را به یاد می آورد، می گریست و اگر عرض بر خداوند تعالی را به یاد می آورد غش می کرد، و اگر به نماز می ایستاد بندهای بدنش می لرزید، و اگربهشت و دوزخ را به یاد می آورد همچون مار گزیده مضطرب می شد و از خدا بهشت را مسألت می نمود و از آتش دوزخ به خدا پناه میبرد و از قرآن آیه – یا ایها الذین آمنوا – نمی خواند مگر این که می گفت: لبیک اللهم لبیک، و در هیچ حالی از احوالش دیده نمی شد مگر این که ذاکر خداوند سبحان بود و زبانش راستگوترین مردم و پیامش فصیح ترین آنان بود.

حلم آن حضرت همچون آفتاب برای دوست و دشمن آشکار است، از جمله چنین نقل کرده اند:

معاویه،مروان را عامل مدینه کرد، و او هر جمعه بر منبر به امیرالمؤمنین علیه السلام ناسزا می گفت، چون امام علیه السلام از دنیا رفت، زیر جنازه آن حضرت گریه می کرد. امام حسین علیه السلام رفتار او را در حیات آن حضرت به او تذکر داد که چه مصیبت ها که بر او وارد کردی، گفت: با کسی آن رفتار را کردم که حلم او از کوه سنگین تر بود.۶ کسی که دشمن،بردباری او را این چنین بستاید، و ابر عداوت، حجاب آفتاب کمالات او نشود و دشمن بر او اشک بریزد، جا دارد که چشم روزگار بر او خون گریه کند.

از رسول خدا صلی الله علیه وآله روایت شده است که: هر کس بر او – حسن – گریه کند، چشمش کور نشود در روزی که چشم ها کور می شود؛ و هر کس بر او محزون شود، قلب او محزون نشود در روزی که قلب ها محزون می شود؛ و هر کس او را در بقیع زیارت کند قدمش بر صراط نمی لرزد، روزی که قدم ها در آن روز می لرزد.

شایسته است کسانی که به زیارت حرم مطهر ائمه بقیع علیهم السلام مشرف می شوند همراه با خضوع و خشوع و با پای برهنه در آن مزار مقدس وارد شوند و قبر مطهر امام مجتبی علیه السلام رادر کنار قبور مطهر سه امام دیگر زیارت کنند. صلوات الله علیهم اجمعین.

پنج حدیث از کلمات نورانی امام مجتبی علیه السلام:

ما تشاور قوم إلا هدو إلی رشدهم.

هیچ مردمی مشورت نکنند مگر این که به رشد و درستی رهبری شوند.

الخیر الذی لا شرّ فیه: الشکر مع النعمه و الصبر علی النازله.

خیری که شر ندارد شکرهمراه با نعمت است و صبر بر مصیبت و ناگواری

وسئل عن المروه؟ فقال: شحّ الرجل علی دینه، و اصلاحه ماله، وقیامه بالحقوق

از حضرت سؤال شد مروت چیست؟ فرمود: دریغ کردن شخص بر دینش – مواظبت بر دینش – و اصلاح نمودن مالش، و برپاداشتن حقوقش.

الفرصه سریعه الفوت، بطیئه العود.

فرصت به سرعت فوت می شود، و به کندی بر می گردد.

علیکم بالفکر فإنه حیاه قلب البصیر و مفاتیح أبواب الحکمه.

تفکر نمائید که فکر، حیات قلب شخص با بصیرت است و کلید درهای حکمت.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *