احادیث و سخنان

پاسخ امام حسن (ع) به پیام تسلیت دوستان

از امام صادق علیه السلام روایت شده، گروهی از یاران امام حسن مجتبی علیه السلام در مرگ دخترش پیام تسلیتی برای او نوشتند.
صفحه ۸۰ از ۳۲۶
امام علیه السلام در پاسخ به پیام آنان نوشت: قال علیه السلام: اما بعد، فقد بلغنی کتابکم تعزونی بفلانۀ، فعند الله احتسبها، تسلمیا
لقضائه، و صبرا علی بلائه، فان أرجعتنا المصایب، و فجعتنا النوایب، بالأحبۀ المألوفۀ التی کانت بنا حفیۀ، و الاخوان المحبون الذین
کان یسر بهم الناظرون، و تقر بهم العیون، أضحوا قد اخترمتهم الأیام، و نزل بهم الحمام، فخلفوا الخلوف، و اودت بهم الحتوف، فهم
صرعی فی عساکر الموتی، متجاورون فی غیر محلۀ التجاور، و لا صلاه بینهم و لا تزاور و لا یتلاقون عن قرب جوارهم، اجسامهم نائبۀ
من اهلها، خالیۀ من اربابها، قد أخشعها اخوآنهم فلم أر مثل قرارها قرارا، فی بیوت موحشۀ و حلول مخضعۀ، قد صارت فی تلک
الدیار الموحشۀ، و خرجت عن الدار المؤنسۀ، فقارقتها من غیر قلی، فاستودعتها البلاء، و کانت أمۀ مملوکۀ، سلکت سبیلا مسلوکۀ،
صار الیها الأولون، سیصیر الیها الآخرون، و السلام [ ۱۴۸ ]. امام حسن علیه السلام فرمود: (اما بعد از حمد و سپاس الهی، نامهی شما که
من را دربارهی فلان دخترم تسلیت دادید، به من رسید. از سر تسلیم به فرمان خداوند و صبر بر آزمایش او، کار به او سپردهام. پس
اگر مصیبتها ما را ناگزیر و ناگواریها به ناگهان ما را فرا گرفت و با گرفتن دوستانی مأنوس که همواره گرد ما میگشتند و
برادرانی دوستدار که بینندگان از دیدن آنها شاد میشدند و چشمها از دیدنشان روشن، چنان شدند که روزگار آنها را از پای
افکند و مرگ بر آستانشان فرود آمد و آنها، بازماندگانی از خویش به یادگار نهادند و مرگ آنان را به همراه برد و آنان، در میدان
مرگ فرو افتادهاند تنگاتنگ هم، در جایی که توان همسایهگری نیست، آرمیدهاند، نه رفت و آمدی میانشان برقرار است و نه
دیداری هر چند در کنار هم هستند، اما ملاقات نمیکنند، بدنهایشان به دور از چشم آشنایان و تنها در خانههای قبر آرمید. و
اینک سبب عبرت آنها هستند. خانههایی که همانند آن خانهها، خانهای ندیدهام و همانند آن جایگاهها، جایگاهی سراغ ندارم، در
اتاقهایی ترسناک و خوابگاههایی کمرشکن در آن دیار هراسانگیز رهسپار گشته و از سرزمین الفت رخت بر بسته و بی آن که
خواهان هجران باشد، آن را ترک گفته و بلا او را دربر گرفته است. او، دخترکی بود از آن دیگری، که رهسپار راهی شد که
روندهی بسیار دارد و پیشینیان بدان رفتهاند و دیگران نیز بدان گام خواهند نهاد. با درود.)
برگرفته از کتاب فرهنگ سخنان امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته: محمد دشتی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *